Blog

แต่จิตมนุษย์มันสกปรกขึ้นทุกวัน ทุกวัน ด้วย โลภ โกรธ หลง /กิเลส ตัณหา อุปาทาน /ตัณหา มานะ ทิฎฐิ /พระพรหมก็ต้องส่งงานไปให้ท่านยม  ท่านยมก็ขีดเขี่ย เจ็บไข้ได้ป่วย อาชีพการงาน คู่ครองแตกกันไปคนละทิศคนละทาง บุตรบริวารระเนระนาด ระส่ำระส่าย นั่นแหล่ะคือ ผลงานของพระยมขีดเขี่ย

พอเกิดมาแล้ว แทนที่จะมีพรหมวิหารธรรม 4 คือ มีเมตตาเป็นตัวอันดับแรก ก็กลับกลายเป็นตรงกันข้าม พระยมก็ต้องรับหน้าที่ไปขีดเขี่ย ชีวิตก็วุ่นวายสับสน   เราสามารถที่จะบรรเทา หรือเปลี่ยนจากยมขีดเขี่ยให้เบาบางลงได้ด้วยความเมตตา  จิตที่มีเมตตาอยู่ในอาณัติของพระพรหม จิตที่มีความรักไล่ๆ ลงมาก็ยังอยู่ในอาณัติของพระพรหม

(ศ. 9 ต.ค. 2569)

เป็นแรงต้าน เป็นแรงผลักดัน เป็นแรงขับเคลื่อน เป็นแรงสั่นสะเทือน เป็นแรงกระตุ้น  เป็นแรงดึงดูด เป็นแรงเหวี่ยง Momentum เป็นตัวอุปการะ และทำให้ยมลิขิตเบาบางลง จะทำให้ชะตาชีวิตเปลี่ยนแปลงไป ก็ต้องขึ้นกับความเมตตา  ความรัก และเสน่หา

อยู่ที่จิตที่เราเลือก คิด พูด ทำ   ทำ พูด คิด  คิดดี พูดดี ทำดี ชีวิตก็ถูกพระพรหมลิขิต คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่ว ชีวิตก็ถูกพระยมขีดเขี่ย

พรหมลิขิต ส่งมาตลอดเวลาเพื่อให้เราสมปรารถนา แต่ขณะเดียวกันบาปที่เราทำมาตั้งแต่ภพเก่าชาติเก่า ก็คือ ยมขีดเขี่ย ส่งเป็นคลื่นพลังกรรมลงมาให้เราผิดหวังให้เรามีทุกขเวทนา  ทำอย่างไรจึงจะได้รับคลื่นลิขิตจากพระพรหมเยอะๆ ทำอย่างไรจะพ้นหรือหลีกหนีคลื่นขีดเขี่ยจากพระยมให้มากที่สุด จิตตัวเดียว จิตเป็นสิ่งสำคัญที่สุด  จิตเดิมแท้เป็นประภัสสร จิตเก่าจริง ๆ ที่จุติมา ที่เกิดมาเป็นจิตสวยงาม เป็นจิตที่มีเมตตา เป็นจิตแห่งพรหมลิขิต

ให้พ้นอำนาจขีดเขี่ยของพระยม มีตัวเดียวที่จะเป็นตัวขับเคลื่อน ก็คือ สิ่งที่ตรงกันข้ามกับเมตตา ก็คือ เสน่หา ตรงนี้คือ ตัวขับเคลื่อนของบุพเพสันนิวาส มันเป็นทั้งคุณและโทษมากมายมหาศาลที่มนุษย์ทุกคนต้องระวัง แล้วก็รักษาการปฏิบัติต่อเรื่องเสน่ห์หากับความรักและเมตตาให้เหมาะสม และถูกต้อง ถ้าปฏิบัติผิดพลาดก็เกิดเป็นเรื่องเสียหายต่อชะตาชีวิต

(อา. 4 ต.ค. 2569)

พรหมลิขิตมีความเมตตาเป็นนิจสิน บุพเพสันนิวาสลำบากกว่า เพราะเป็นเรื่องของความปรารถนา  ต้องบริหารให้เมตตาหมั่นควบคุมดูแลความเสน่หาให้กลมกลืนกันให้ได้  พรหมลิขิตนุ่มนวล บุพเพสันนิวาสค่อนข้างรุนแรง เอาความรุนแรงกับความอ่อนนุ่มเบาบางมาประสานให้กลมกลืนกัน

จิตเดิมแท้ เป็นจิตที่มีมาตั้งแต่เราเกิด เรียกว่า ประภัสสร แต่พอถูกปรุงแต่งด้วยกิเลส ตัณหา อุปาทานตอนเราเติบโตขึ้น จากการที่ต้องใช้จิต ก็เปลี่ยนมาใช้อารมณ์ วิญญาณแท้ เป็นสิ่งที่เราทำของเราเอง ด้วยการมีพฤติกรรม พูด ทำ คิด ตามทิศทั้ง 6  มีพฤติกรรมที่เหมาะสมก็เกิดวิญญาณแท้ เป็นประโยชน์  มีพฤติกรรมไม่เหมาะสมก็เกิดวิญญาณเทียม เป็นโทษ

จิตเดิมแท้เป็นประภัสสร หมายความว่า จิตของคนที่เกิดมาใหม่ๆ มันสะอาด บริสุทธิ์ แล้วก็ปราศจากความโลภ ความโกรธ ความหลง แต่พออยู่ไป นานๆ เข้า มันเกิดการสะสมสิ่งชั่วร้าย จิตเดิมแท้ก็เปลี่ยนไป จิตที่เคยสะอาด บริสุทธิ์ ก็เปลี่ยนเป็นสกปรก แล้วก็สกปรกขึ้นมาเรื่อยๆ  ส่วนวิญญาณแท้ เป็นเรื่องของเจตนา เจตจำนงของการกระทำ คนที่มีโอกาสพบกันในฐานะอะไรต่อมิอะไร เขาเรียกว่า พรหมลิขิตบันดาลชักพา ปฏิบัติต่อกันอย่างถูกต้องก็ได้วิญญาณแท้ แต่ถ้าปฏิบัติต่อกันไม่ถูกต้อง ก็ได้วิญญาณเทียม

พอเราเก่งแล้ว ศักยภาพเกิดขึ้นมาแล้ว ด้วยหลักธรรมคำสั่งสอน เช่น “อิทธิบาทธรรม” รวมทั้งคุณความดีแล้ว มันก็จะกลายเป็นฐานของความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์ก็จะกลับมา ตีกลับมาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ เราก็ไปนั่งอยู่บนบัลลังก์ของคนเก่ง นั่งอยู่บนบัลลังก์ของคนดี นั่งอยู่บนบัลลังก์ของคนสำเร็จในชีวิต  เราจึงมีคาถาประจำสำนักสหปฏิบัติฯว่า “ศักยภาพเป็นฐานของความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์จะมาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ”

พอความเก่ง กล้า สามารถไปประสานเข้ากับอัธยาศัยของแต่ละคน ทั้งนอกแล้วก็ทางใน ก็คือ ดวงชะตาชีวิตของแต่ละคน ศักยภาพเหล่านี้ค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้น เพิ่มพูนขึ้น เพิ่มพูนขึ้น สักวันหนึ่งศักยภาพก็จะมาเป็นฐานให้กับความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์ก็จะกลับมาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ

คนที่มีองค์ในใหญ่ องค์ในโต ต้องรับรู้ให้ถูกต้องให้มากที่สุด ใช้ความรู้สึกที่ไม่ผิดพลาด หรือผิดพลาดก็ให้น้อยที่สุด  เพราะถ้าเพี้ยนแล้วมันก็หมดละตอนนี้ เทพก็ไม่ยอม มนุษย์ก็ไม่ปล่อยผ่าน คราวนี้นายก. จะเสียทั้งศักยภาพทางนอกคือ สามัญวิสัยแล้วก็จะสูญเสียทั้งศักดิ์สิทธิ์ก็คือเหนือสามัญวิสัย

(ศ. 25 ก.ย. 2569)

สิ่งที่ไม่ควรเอาก็อย่าเอา ไม่เอาเพื่อศักดิ์สิทธิ์ ต้องมีตัวรู้กับตัวรู้สึกให้พอดีกัน เพื่อจะรู้ว่าศักดิ์สิทธิ์ และศักยภาพจะเกิดขึ้นได้อย่างไร ตัวรู้สึกกับตัวรู้ ถ้าเกิดพอดีกัน คือ ความเข้าใจ

1. กวฬิงการาหาร อาหารเป็นคำๆ ที่หล่อเลี้ยงร่างกาย  2. ผัสสาหาร อาหารคือ ผัสสะ การกระทบกันของอายตนะภายนอกและภายใน เพื่อหล่อเลี้ยงความรู้สึกสุข ความรู้สึกทุกข์ และไม่สุขไม่ทุกข์  3. มโนสัญเจตนาหาร อาหารคือ ความจงใจ หรือเจตนาในใจ เป็นพลังขับเคลื่อนจิตใจ มีเป้าหมายในชีวิต 4. วิญญาณาหาร อาหารคือ วิญญาณ เป็นตัวเชื่อมโยงให้เกิดความรับรู้ และนำไปสู่การเกิดภพ

เมื่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะเลือกสถิต  สิ่งศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ต้องการหรอกว่า เป็นของที่มีราคาแพงแล้วฉันจะไปอยู่ อยู่เท่าที่อยู่ส่วนหนึ่งเท่านั้น แต่ส่วนใหญ่จะอยู่กับจิตของคนที่มีความสงบ สะอาด และสว่าง และที่สำคัญ คือ มีความรู้และความรู้สึกเสมอกัน ถ้าเรารู้จักขันธ์ 5 สักนิดชีวิตเราก็จะปลอดภัย

จุดสำคัญที่สุดเราต้องการให้ท่านสนใจ ใส่ใจเป็นพิเศษคือ”ร่างกาย”ของตัวเรา  สนใจกระบวนการ หรือระบบการทำงานของร่างกายมนุษย์ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เป็นสิ่งที่พร้อมบรรจุศักยภาพคือ ความเก่ง กล้า สามารถ และสถิตความศักดิ์สิทธิ์  ทั้งเก่งและเฮงก็อยู่ในตัวเรา  ให้หันกลับมาใส่ใจ ใส่ความรู้และความรู้สึกลงไปในขันธ์ 5 กันให้เต็มที่ เดี๋ยวความศักดิ์สิทธิ์และความมีศักยภาพคือ ความเฮงและความเก่งก็จะเกิดขึ้นมากับทุกๆ ท่าน”

จุดมุ่งที่เราอยากจะให้ทุกคนเข้าถึงการครอบครู แล้วได้รับการครอบครอง จนกระทั่งกลายเป็นคนเก่งกล้าสามารถ มีความรอบรู้ และรู้รอบจริงๆ จนกระทั่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์มาสถิตที่ตัวเรา โดยไม่ต้องไปกังวลอะไรเขามาเอง

(ศ. 18 ก.ย. 2569)

เป็นบทสรุป คัดมาจากการบรรยายธรรม ของ ครูธวัช คณิตกุล ในรายการพบกันทางเงา

บทคัดย่อ บรรยายธรรม ครูธวัช คณิตกุล ในรายการพบกันทางเงา เนื่องในโอกาส พิธีครอบครูประจำปี 2569

ก็ขอให้เริ่มชีวิตใหม่ ตั้งแต่วันที่ 20 กันยายนนี้เป็นต้นไปว่า เราจะไม่ใช้แค่ความรู้สึก เราจะใช้ทั้งความรู้สึกและความรู้คู่กันไป เพื่อแก้ไขปัญหาชีวิต