แชร์

EP.1926 โลภ โกรธ หลง, กิเลส ตัณหา อุปาทาน, ตัณหา มานะ ทิฏฐิ คือ ตัวตอบโจทย์ ที่จะทำให้เราเกิดความเข้าใจว่า ศักยภาพเป็นฐานของความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์จะมาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ (อา. 19 เม.ย. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 25 เม.ย. 2026

5 ผู้เข้าชม

สวัสดีทุกๆ ท่าน เพลงออกแขกหยุดลงตรงที่ว่า ดั่งปัจฉิมโอวาทของพระศาสดา ปัจฉิมโอวาทคือ โอวาทครั้งสุดท้าย คำสุดท้ายที่พระพุทธเจ้าทรงสั่งสอน แปลง่ายๆ ก็คือว่า ยังความไม่ประมาท เราก็ขออัญเชิญมาพิจารณาว่า ความไม่ประมาทในทางนอก ก็ปลอดภัยในทางนอก ถ้าเราไม่ประมาทในทางใน เราก็ปลอดภัยในทางใน วันนี้เราพบกันวันอาทิตย์ที่ 19 เดือนเมษายน พุทธะ คริสต์ 69 และ 26 ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 8 ปีมะเมีย “อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พหุเกนะ วา” วันเวลาใช้ให้เป็นประโยชน์ทั้งทางนอก และใช้ให้เป็นประโยชน์ทั้งทางใน

ผู้ที่นำมาเสนอเรื่องทางใน แล้วยังมาแนะนำให้สู่การประยุกต์ ด้วยการประยุกต์สู่สากลด้วย มันเหมือนจะเปรียบยังไงดี เปรียบเหมือนเข็นครกขึ้นเขา มันยากจริงๆ ถ้ามาพูดคุยกันเรื่องวิชาการ เรื่องศาสตร์ต่างๆ ที่มีในตำราชัดเจน ตรงไปตรงมา มันก็ไม่สู้กระไร นี่เรามาเสนอเรื่องศักดิ์สิทธิ์ และยังบอกว่า อย่า อย่าเชื่อเรื่องศักดิ์สิทธิ์ และปฏิบัติต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยเป็นแบบเก่า ซึ่งอาจจะไม่ได้ผล แนะให้ปฏิบัติแบบใหม่ แบบสากล คนเขาบอกมันไม่น่าจะเป็นไปได้

เขาบอกว่าเรื่องศาสนา ศรัทธา และความเชื่อยิ่งเก่าแก่เท่าไหร่ ยิ่งนานเท่าไหร่ ยิ่งน่าเชื่อถือมากเท่านั้น แต่เรากลับมาบอกว่า เรื่องศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เทพเทวดา ลึกลับทั้งหลายให้เอามาประยุกต์ ประยุกต์ก็คือ มาปรับ ปรับวิธีการ คำแนะนำ ความอะไรต่ออะไรให้เข้าสู่ยุค ให้เข้ากับปัจจุบันในยุคในปัจจุบัน แล้วก็ทำให้มันดูเหมาะสม ดูดี อย่าคร่ำครึ หรือไปเอารูปแบบแบบโบราณซะจนกระทั่งคนสมัยใหม่ไม่เข้าใจ เพื่ออะไร ก็เพื่อสะดวกในการที่เราจะเข้าถึง

สมัยหนึ่งคนพูดเคยถูกพระอาจารย์ พระสงฆ์ หลวงตาท่านหนึ่งบอกว่าให้พยายามไปหาไม้ไผ่ ไม้ไผ่ตันลำยาวที่สุดมาให้ 5 ลำ หลวงตาวัดๆ หนึ่งให้ไปหาไผ่ตัน แล้วก็ลำยาวที่สุดมาให้ 5 ลำ ขอพูดสารภาพด้วยความโง่ ตะลุยๆ กันขึ้นไปในที่ทุรกันดาร ในที่ป่ารกชัฏกับเพื่อน 2 คน เกือบตาย ไม่ได้ไม้ไผ่ตันมาเลย ไปเจอแต่ไม้ไผ่กลวง ใจหายใจคว่ำ กลับมาบอกหลวงตาว่า มันหาไม่ได้จริงๆ เกือบมีอุบัติเหตุแทบจะแย่เลย ก็ยังโดนหลวงตาขู่ ขู่ว่าจะมีภัยร้ายแรงอันตรายมากเชียว ให้ไปหาของแค่นี้หาไม่ได้ อะไรทำนองนั้น

จากประสบการณ์นับไม่ถ้วน นับไม่ถ้วนครั้ง มาประกอบกับการพิจารณาเหตุผลต่างๆ ว่า ถ้าเราจะเข้าถึงศักดิ์สิทธิ์ เข้าถึงปาฏิหาริย์ ทำไมจะต้องไปหาของแปลกๆ ก็ของที่ไม่แปลก ของธรรมดาๆ ทำไมเราเอามาประยุกต์ใช้ทำประโยชน์ไม่ได้หรือไง แล้วหลังจากนั้นมาก็เริ่มขวนขวายพิจารณาว่า ความศักดิ์สิทธิ์จริงๆ มันเกิดขึ้นยังไง การทำของมันยากอะไรนักหนา มันลำบากอะไรนักหนา เขาบอกว่าพระสมเด็จผสมด้วยผง 2 ชนิด ลืมชื่อไปแล้ว แล้วถ้าใครไปขูดหลังพระสมเด็จเอามาใส่น้ำ จะเป็นน้ำมนต์ที่ศักดิ์สิทธิ์มากเชียว ก็เคยทำมาแล้ว ก็ไม่เห็นผลอะไร อะไรต่อมิอะไรทำนองอย่างนี้แหละ

กว่าจะได้คำตอบว่า ของทุกชนิดจะเป็นของเก่า ของใหม่ ของที่เชื่อกันว่าศักดิ์สิทธิ์ หรือของที่เป็นของเล่น ของจริง ของเล่นอะไรนี่ เราจะทำให้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ได้ทั้งนั้น โดยที่ไม่ต้องมีของก็ทำให้เกิดความศักดิ์สิทธิ์ได้ เพราะความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ไหน ความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่จิต

วันนี้ตั้งใจจะบอกให้รู้ว่า เราจงมั่นใจในคำสอนขององค์พระศาสดาว่า ยังไงๆ ไม่ให้ประมาท ไม่ให้ประมาท แล้วก็ไม่ให้เกิดความลุ่มหลงงมงาย เรางมงาย เราประมาท ไม่ดีทั้งนั้น เราศึกษา เราหาความรู้ ดีที่สุด สุดท้ายเราก็มาได้คำตอบ ศักดิ์สิทธิ์เกิดจากศักยภาพ และความศักดิ์สิทธิ์จะเกิดขึ้นได้อย่างไร เกิดขึ้นจากเหตุอะไร ศักยภาพจะเกิดขึ้นด้วยเหตุอย่างไร

เราก็มาจับจุดแค่นี้ได้ว่า ของจริง ของเล่น ของเก่า ของใหม่ ของตามธรรมชาติ ของประดิษฐ์มันเกิดขึ้นมาจากสิ่งที่เป็นต้นตอทั้งนั้น อย่างของประดิษฐ์ทั้งหลายแหล่ จะเป็นโลหะ จะเป็นวัสดุ เป็นอะไรก็มาจากของตามธรรมชาติทั้งนั้น แก้วก็มาจากหิน เม็ดพลาสติกก็มาจากน้ำมันซึ่งอยู่ใต้แผ่นดินลึกลงไป ที่เขากำลังเป็นปัญหากันกับประเทศที่ผลิตน้ำมันเยอะๆ ก็มาเป็นเม็ดพลาสติก อะไรต่อมิอะไร เมื่อพลาสติกมาทำเป็นของเล่น จากดั้งเดิมของพลาสติกมันก็มาจากน้ำมัน กลั่นกรองมาจากน้ำมัน ทำไมเราจะทำให้ของเล่นที่เป็นพลาสติกศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ ก็ทำให้ศักดิ์สิทธิ์ได้ จำเป็นจะต้องเป็นวัตถุโบราณแน่หรือเปล่า ก็ไม่แน่

วัตถุโบราณ โบราณ ก็มียิ่งกว่าโบราณ โบราณก็ยังมีมากกว่าโบราณ โบราณสมัยไหน นับไม่ถ้วนสมัย เราจะไปติดตามสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า ต้องเป็นของวัตถุที่มาจาก 1,000 ปีที่แล้ว 2,000 ปีที่แล้ว 3,000 ปีที่แล้ว แล้วเราแน่ใจหรือว่าของชิ้นนั้นเป็นของ 1,000 ปี 2,000 ปี 3,000 ปีที่แล้ว เราก็ไม่รู้ เราเจอขวดพลาสติก เจอขวดพลาสติกใส่น้ำ มันของใหม่ มันของประดิษฐ์ ก็แล้วกัน ขวดมันก็มาจากเม็ดพลาสติก น้ำก็มาจากการสังเคราะห์จากฝนตกลงมา แล้วก็ลงมาเป็นแม่น้ำลำธารหมุนเวียนกันตามธรรมชาติ นี่ก็สามารถทำให้น้ำกลายเป็นน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ก็ได้ ทำให้เป็นขวดศักดิ์สิทธิ์ก็ได้ ถ้าเราเข้าใจ เข้าถึงสิ่งซึ่งเป็นวัสดุเหล่านั้น

ย้อนกลับมาตัวเรา ตัวเราก็สามารถทำให้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่ตัวเราเกิดมีแรงขับเคลื่อนด้วยศักยภาพ ก็คือ โลภ โกรธ หลงอยู่ในตัวเรา กิเลส ตัณหา อุปาทานอยู่ในตัวเรา ตัณหา มานะ ทิฏฐิอยู่ในตัวเรา เราจะจัดการ จัดการอย่างไรกับเจ้า 9 ข้อนี้ให้มันอยู่ในความพอดีๆ คือ สัมพัทธ์

ความโลภอยู่ในตัวเรา เราจะจัดการอย่างไรจึงจะพอดีๆ เป็นสัมพัทธ์ โกรธในตัวเราอย่างไรจึงจะพอดีเป็นสัมพัทธ์ หลงอยู่ในตัวเราทำอย่างไรจึงจะพอดีเป็นสัมพัทธ์ กิเลสเกิดขึ้นแล้วทำอย่างไรจะทำให้มันสัมพัทธ์ กิเลส ตัณหา ตัณหาเกิดขึ้นแล้วจะทำให้มันสัมพัทธ์อย่างไร อุปาทานเกิดขึ้นแล้วจะทำให้มันสัมพัทธ์อย่างไร สัมพัทธ์ก็คือ เป็นกลางๆ ตัณหาชุดใหม่เกิดขึ้นแล้ว มานะเกิดขึ้นแล้ว ทิฏฐิใจแคบเกิดขึ้นแล้ว ทำอย่างไรเราจะทำให้เจ้า 9 ข้อนี้มันเกิดแรงสัมพัทธ์ สัมพัทธ์ก็คือ อยู่ระหว่างกลาง พอดีๆ แล้วก็ลงตัวพอดี

แรงสัมพัทธ์มันเป็นปริศนาที่ไม่ยาก แต่เราไปคิดว่ามันยาก เพราะเราไปมองว่ากิเลส ตัณหา โลภ โกรธ หลง กิเลส ตัณหา อุปาทาน ตันหา มานะ ทิฏฐิ เป็นของที่อย่าไปแตะต้อง อย่าไปรับรู้ ยิ่งถ้าเป็นการไปสนทนาธรรมะกับพระคุณเจ้า พระท่านก็จะต้องบอกว่าเป็นของที่ไม่ดี เป็นอกุศล เราก็อย่าไปสนใจมัน ที่จริงแล้วมันคือ ตัวตอบโจทย์ที่จะทำให้เราเกิดความเข้าใจว่า ศักยภาพเป็นฐานของความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์จะมาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ มันจะตอบโจทย์เราให้เราเข้าถึงคำตอบนี้

หลายท่านคงงงๆ อะไรกัน เราจะเดินไปถึงจุดนั้นด้วยกันว่า เราไม่ต้องไปง้อสิ่งใด ไม่ต้องไปง้อผู้ใด ไม่ต้องไปง้อสถานที่ใด เอาตัวเรา สถานที่ของเรา สิ่งที่เรามีอยู่ มาสร้างศักยภาพ แล้วก็มาสร้างศักดิ์สิทธิ์ พอใช้กับชีวิตเราแล้ว

ก็ขอนำมาถึงข้อความของ ดร.วันพร จาปะเกษตร์ 1925 อย่ามองข้ามความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ จะเป็นประโยชน์แก่วิญญาณธาตุ อย่างพูดเรื่องวันนี้ก็จะเป็นประโยชน์แก่วิญญาณธาตุ เมื่อวิญญาณธาตุได้รับความรู้จากธาตุรู้ ธาตุรู้จะไม่รู้ ธาตุรู้จะไปรู้ได้อย่างไร ถ้าเจ้าของชีวิตไม่ยอมสดับรับฟัง หรือรับพิจารณาความรู้อันแยบยล และแยบคายผ่านเข้าไปให้ธาตุรู้ได้รับรู้ แล้วธาตุรู้ก็ส่งต่อวิญญาณธาตุต่อไป

ข้อความเป็นอย่างนี้นะ อย่ามองข้ามความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ จะเป็นประโยชน์แก่วิญญาณธาตุ เมื่อวิญญาณธาตุได้รับความรู้จากธาตุรู้ ธาตุรู้จะไม่รู้ ธาตุรู้จะไปรู้ได้อย่างไร ถ้าเจ้าของชีวิตไม่ยอมสดับรับฟัง หรือพิจารณาความรู้อันแยบยล และแยบคายผ่านเข้าไปให้ธาตุรู้ได้รับรู้ แล้วธาตุรู้ก็ส่งต่อวิญญาณธาตุต่อไป

พูดกันง่ายๆ ว่า ถ้าใครปิดหูปิดตาตัวเองในเรื่องความรู้ทุกเรื่อง โดยเฉพาะความรู้เกี่ยวกับทางใน โอกาสที่เราจะรู้ข้อเท็จจริงจนรู้แจ้งแทงตลอด ก็อาจจะยากหน่อย ก็ขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง เดี๋ยวกลับมารับฟังรายงานจากอาจารย์ปัญจพล จิตติฉันท์ ขอขอบคุณ

บทความของคุณพรทิพย์ พุตติ แม่เง็กนึ๊ง ต้องเรียกว่า ขนทะเลของข้อมูลของสหปฏิบัติฯ ขนมาทั้งทะเลเลย ข้อมูลเกือบทั้งหมด ซึ่งก็ขอชมคุณพรทิพย์ว่า มีความจำเป็นเลิศ แม่นยำ อันนี้ก็สำหรับผู้สนใจฟังแล้วก็สนใจคิด ก็อาจจะได้ข้อคิดมากมาย แต่หลายท่านก็อาจจะเกิดความเอือมระอาในข้อมูล เช่นเดียวกันกับดร.วันพร จาปะเกษตร์ ก็เน้นๆ มาเลยว่า เรื่องธาตุรู้ที่จะต้องรับรู้เข้ามาโดยไม่ขาดตกบกพร่อง ก็จะมาเป็นประโยชน์กับวิญญาณธาตุ ซึ่งมันก็ตรงกับคำว่า คลังสมอง สโตร์อารมณ์ ถ้าคลังสมองไม่ได้บรรจุอะไรไว้เลย สโตร์อารมณ์ไม่มีพัสดุ ไม่มีสิ่งของอะไรเลย ทั้งสโตร์อารมณ์และคลังสมองก็ป่วยการ ว่างเปล่า ก็ขอให้ช่วยกันพิจารณา

ก็ขอฝากเพลงหลายๆ เพลง รวมทั้งเพลงที่เปิดไปในวันนี้ ให้เป็นวาทะธรรม ขำขัน แต่อย่าขันอย่างเดียว ขันอย่างเดียวเสียดาย ให้นำไปเป็นประโยชน์ด้วย

รวบรวมโดย คุณอรสา กู้เกินพงษ์

Tags :