แชร์

EP.2030 การสร้างสรรค์วิญญาณแท้ เกี่ยวข้องกับเบื้องหน้าการเกิด คือ ก่อนเราเกิด และเบื้องหลังความตาย คือ หลังจากเราตายไปแล้ว (ศ. 14 ส.ค. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 18 ส.ค. 2026

6 ผู้เข้าชม

EP.2030 การสร้างสรรค์วิญญาณแท้ เกี่ยวข้องกับเบื้องหน้าการเกิด คือ ก่อนเราเกิด และเบื้องหลังความตาย คือ หลังจากเราตายไปแล้ว

บิดา มารดา พระพุทธศาสนา เปรียบเหมือนทิศเบื้องหน้า ทิศเบื้องหน้าเราต้องบริหารทำให้เกิดวิญญาณแท้ให้มากที่สุด เราระลึกถึงพระคุณพ่อแม่มากเท่าไหร่ ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่มากเท่าไหร่ เท่ากับเราสนองเบื้องหน้าการเกิดของเราอย่างสมบูรณ์

เบื้องหลังความตาย เปรียบเหมือน ทิศเบื้องหลัง สามี ภรรยา สามี ภรรยาตั้งหน้าตั้งตาทำความดี เข้าถึงธรรมะ เป็นการสะสมบุญ ช่วยกันสร้างวิญญาณแท้ ก็จะส่งผลไปสู่เบื้องหลังความตาย

สวัสดีทุกท่าน วันศุกร์ที่ 14 เดือนสิงหาคม พุทธะ คริสต์ 69 และ 26 วันนี้เป็นวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 9 แล้ว ยังอยู่ในปีมะเมีย "อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พะหุเกนะ วา” เวลาแต่ละวัน อย่าให้ผ่านไปเปล่า ไม่มากก็น้อย ต้องให้ได้ประโยชน์ หรือให้ได้อะไร ที่เป็นผลของสติปัญญาบ้าง

วันนี้เราจะมาต่อเนื่องเรื่องของเมื่อวานสักเล็กน้อย มีผู้ถามมาว่า เรื่องของการสร้างสรรค์วิญญาณแท้ จะเกี่ยวกับเบื้องหน้าการเกิด คือ ก่อนเราเกิด และเบื้องหลังความตาย หลังจากเราตายไปแล้วหรือไม่ ก็เลยบอกว่า โดยตรงเลย โดยเฉพาะเลย เพราะว่าเบื้องหน้าการเกิด เราก็บอกแล้วว่า บิดา มารดา พระพุทธศาสนาเปรียบเหมือนทิศเบื้องหน้า การที่เราได้เกิดมาในชาตินี้แล้วมีฐานะ อย่างน้อยๆ มีอาการครบ 32 ไม่พิกงพิการ หรือว่าเป็นบุคคลที่ไม่สามารถจะช่วยตัวเองได้เลย ว่าอย่างนั้นเถอะ

คนที่ยังมีทุกสิ่งทุกอย่างทางร่างกายพร้อม ก็เท่ากับว่า เป็นเรื่องของเบื้องหน้าการเกิดที่ก่อนจะเกิด เรามีบุญบารมีจากพ่อแม่ พ่อแม่ได้อ้าแขนรับในการเกิดของเรา ที่เรียกว่า โอปปาติกะฝ่ายคตินิมิตพามาเกิด แล้วก็ยังมีสัมภเวสีเป็นฝ่ายที่เลือกที่เกิดว่า ต้องมาเกิดกับแม่คนนี้ พ่อคนนี้ มีฐานะอย่างนี้ อย่างนี้ อย่างนี้ นี่เขาเรียกเบื้องหน้าการเกิด

เราเกิดมาแล้ว บารมีพ่อแม่ให้เราเกิด ก็ถือเป็นบุญมหาศาลแล้วว่า เราไม่ต้องไปเกิดในภูมิภพที่ไม่มีตัวมีตน เช่น ไปเกิดในนรก เป็นสัตว์นรก ไปเกิดเป็นเปรต สภาพเปรตนี่น่าสงสาร ถ้าใครทำบุญมาแล้วตัวเองไม่สามารถไปร้องขอได้ ก็ไม่ได้บุญ ไปเป็นอสูรกาย ไปเป็นเดรัจฉาน หรือไม่ก็มีเทวดาบางชนิดที่เกิดมา อยากเกิดเป็นมนุษย์ แต่ไม่สามารถเกิดได้ ไปเกิดเป็นเทวดา แต่ก็ไม่ใช่เทวดาชั้นสูง เอาเป็นอันว่า ทิศเบื้องหน้าที่เราต้องบริหาร ทำให้เกิดวิญญาณแท้ให้มากที่สุด ก็เกิดจากบารมีของพ่อแม่ เราระลึกถึงพระคุณพ่อแม่มากเท่าไหร่ ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่มากเท่าไหร่ เท่ากับเราสนองเบื้องหน้าการเกิดของเราอย่างสมบูรณ์

ทีนี้ทิศเบื้องหลัง เบื้องหน้าจบลงคร่าวๆ ก่อน ยังมีรายละเอียดมากกว่านี้ เบื้องหลัง เบื้องหน้า เบื้องหลังที่เขาบอกว่า รู้เบื้องหน้า เบื้องหลัง เบื้องหลังความตาย ตลอดเวลาชีวิตของการแต่งงานของคู่สมรส จะเก็บงำเอาผลทั้งหมดแล้วก็ไปเกิดใหม่ สามี ภรรยา เกิดมาอยู่ด้วยกัน ตั้งหน้าตั้งตาช่วยกันทำความดี ทำประโยชน์ เข้าถึงธรรม เข้าถึงธรรมะ เป็นการสะสมบุญ แล้วก็สร้างวิญญาณแท้ สร้างวิญญาณแท้ให้เกิดขึ้นมา เป็นการสะสม สะสมบุญ เพื่อที่จะส่งไปให้เบื้องหลังความตาย เกิดมาแล้วก็แก่ แล้วก็เจ็บ แล้วก็ตาย ก็ส่งบุญไปให้เบื้องหลังความตาย

การตายของสามี การตายของภรรยา หรือสมมติเป็นโสด ก็เหมือนกับว่า มีคู่แล้วก็ส่งไปเกิด เบื้องหน้าการเกิด จะเกิดดี มาดี ดีแค่ไหน ดีมาแล้ว หรือยังไม่ดีมา ก็ได้บารมีจากพ่อแม่ แล้วก็การกระทำของตัวเองตลอดชีวิตที่เกิดมา

ทีนี้เกิดการสะสมบุญเป็นวิญญาณแท้ เพื่อจะส่งไปให้เบื้องหลังความตาย หลังจาก สามี ภรรยาคู่นั้นมีอายุขัยแล้วก็ตายจากกันไป บุญตรงนี้แหละที่เป็นวิญญาณแท้ ที่จะส่งให้ไปสู่ความตายที่เป็นคติที่ดี อย่างบอกว่า ให้ไปสู่สุคติ สุคตินะ อย่างนี้แหละคือ การกระทำของสามีกับภรรยาที่ปฏิบัติต่อกันอย่างเหมาะสม และปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างสมควร ก็จะส่งผลไปเป็นเบื้องหลังความตาย

ไม่ต้องไปทำอะไรมาก ถ้าเกิดมาแล้ว ทำหน้าที่ของตัวเอง ทำสิ่งที่ดีที่สุดในระหว่างมีครอบครัว หรือถ้าไม่ได้แต่งงานก็อยู่กับครอบครัว จะครอบครัวเดี่ยว หรือคู่อะไรก็สุดแท้แต่ มันก็จะเป็นผล เป็นผลบุญในวิญญาณแท้ที่จะส่งไปเกิดใหม่ เบื้องหน้าการเกิด เบื้องหลังความตาย มีความสำคัญตรงที่ว่า บารมีจากพ่อแม่ส่งมาให้แล้ว แล้วตัวเองมาสร้างผลบุญผลกุศลให้เกิดวิญญาณแท้ ส่งต่อภพชาติของตัวเองต่อไปหรือเปล่า ฉะนั้น ทิศเบื้องหน้าจึงสำคัญที่หนึ่ง สำคัญที่สุด ที่เราจะปฏิบัติต่อท่าน

ทิศเบื้องหลัง ก็สำคัญรองลงมา เป็นประมาณที่ 2 ที่เราจะครองตัว ครองตน ครองคน ครองงาน หรืออยู่อย่างสมฐานะของการเกิดเป็นมนุษย์

บางคนมีโอกาสแล้ว เกิดมาแล้ว มีโอกาสแล้ว แต่ไม่ใส่ใจอะไรทั้งสิ้น จะอยู่อย่างโลภ ไม่มีที่สิ้นสุด โกรธอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด สร้างแต่กิเลสอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แล้วก็ก่อให้เกิดตัณหาไม่มีที่สิ้นสุด แล้วก็เกิดอุปาทาน อุปาทานในการทำสิ่งที่ไม่ควรทำก็ไปทำ สิ่งที่ควรทำก็ไม่ทำ ตัณหาก็ปรุงแต่ง ปรุงแต่งปปัญจสัญญา มานะ ก็คือ อยากใหญ่ ใหญ่เท่าไหร่ ตัวเองเกิดเป็นมนุษย์ อยากใหญ่เท่าช้าง อยากใหญ่เท่าภูเขาทั้งลูก อยากใหญ่อย่างที่สุด ทั้งๆ ที่ตัวเองมีฐานะเพียงแค่คนธรรมดา อยากใหญ่ ผลสุดท้ายข้อที่ 9 ใจแคบ ปิดจบเห่เลย

สิ่งที่เราฝากทบทวนกัน ก็คือ ชุดละ 3 ข้อ รวมกันเป็น 9 ข้อ โลภคืออะไร เบื้องหน้าการเกิดชอบไหม เบื้องหลังความตายเขาต้องการหรือเปล่า โกรธคืออะไร หลงคืออะไร โลภ โกรธ หลง กิเลสมันเกิดขึ้นมาได้เพราะอะไร กิเลส แปลว่า เครื่องเศร้าหมอง สิ่งเศร้าหมอง ตัณหา ทำไมตัณหามันหนานัก ทำไมมันหนักนัก อุปาทาน ยึดมั่น ถือมั่น สำหรับฉันต้องอย่างนี้ สำหรับฉันต้องแบบนี้เท่านั้น ผิดจากอย่างนี้ ฉันยอมไม่ได้เด็ดขาด

เมื่อโลภ โกรธ หลง เป็นพื้นฐานอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติของมนุษย์ กิเลสก็ก่อตัวขึ้นมาเป็นกองใหญ่ ตัณหาก็กองโตขึ้นมา ขึ้นมา ขึ้นมา อุปาทานเกาะติดเลย ไม่ยอมขยับ ใครจะมายังไง ฉันต้องทำตามอำเภอใจ จังหวัดจิตของฉันเท่านั้น ตัณหา ตัณหาข้อที่ 7 อันนี้ปปัญจสัญญามาแล้ว สัญญาปรุงแต่งมาแล้ว ปรุงแต่งความอยากได้ ตอนนี้อยากได้แบบปรุงแต่งล่ะ ทีแรกมันตัณหาแบบธรรมชาติ อันนี้ตัณหาปรุงแต่งล่ะ ปรุงซะเลอะ เยอะแยะจนกระทั่งเกินสถานะของความเป็นคน

มานะ ข้อที่ 8 คุณเกิดมาบนพื้นฐานของคนยากคนจน หรือพอมีพอกิน หาเช้ากินค่ำ คุณอยากใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ได้ ฉันต้องใหญ่ขนาดนั้น ขนาดนี้ ขนาดโน้น ผ่านข้อที่ 8 ไป มาเจอข้อที่ 9 อึ้งเลย ทำไมคุณใจแคบจัง ทำไมใจคอคุณคับแคบจัง นิดก็ไม่ได้ หน่อยก็ไม่ได้ จะเป็นจะตายขึ้นมาทันที

9 ข้อ ล้วนแต่เป็นอุปสรรคในการสร้างวิญญาณแท้ ในเบื้องหน้าการเกิด โดยเฉพาะบารมีพ่อแม่ที่ให้มา ทำให้พ่อแม่ที่เกิดมาจะหวังพึ่งให้ลูกช่วยทำบุญ ทำกุศล หรือสร้างสิ่งที่ดีงาม ลูกกลับไม่ได้ทำให้เลย แล้วกลับทำให้พ่อแม่หมดโอกาสที่จะได้ เป็นบุญ เป็นกุศล ส่งต่อไปในอนาคตของชาติภพด้วย พ่อแม่ก็ไปเกิดตามยถากรรม ลูกไปอุปาทานในการทำบุญให้พ่อแม่ซะยกใหญ่ ทำซะใหญ่โต ทำซะมากมายมโหฬาร ได้หน้าบานเชียวลูก แต่พ่อแม่แทบไม่ได้รับบุญเลย เพราะลูกทำบุญแบบอุปาทาน ความยึดมั่น ถือมั่น

เอาละวันนี้อาจจะกล่าวสิ่งที่ไม่ชัดเจน สำหรับหลายท่านที่ฟังแล้วยังไม่เข้าใจ แต่ขอยืนยันว่า ผู้ถามมาว่า วิญญาณแท้เกี่ยวกับเบื้องหน้าการเกิด เบื้องหลังความตายหรือเปล่า บอกว่า เกี่ยวโดยตรงอย่างที่อธิบายมาประมาณ 20 กว่านาทีนี่แหละ ผิดถูกประการใด มาทำความเข้าใจกันใหม่ได้ในโอกาสต่างๆ เช่น รายการถามแอนด์ทอล์ค

มาดูผลงาน 2029 สองพันยี่สิบเก้า คุณสุกัญญา เรืองชัยไพบูลย์ บรรทัดแรกเลย ทำอย่างไรเราจึงจะทำมาหากิน ทำอย่างไรเราจึงจะทำมาหากิน แล้วมีฐานะจนเห็นหน้า เห็นหลัง นี่แหละที่พูดมาทั้งเมื่อวาน ทั้งวันก่อนและวันนี้ และเห็นหน้า เห็นหลังก็อย่างนี้แหละ การสร้างวิญญาณแท้เริ่มจากทิศเบื้องหน้า ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่อย่างถูกต้อง ทิศเบื้องหลัง คือ สามีหรือภรรยา แล้วเราสร้างวิญญาณเทียม หรือวิญญาณแท้กับคู่ของเรา เราจะเลือกใครที่มีราศีประสานจนเกิดเป็นวิญญาณแท้ คำว่า ถูกโฉลก ไม่ใช่ถูกใจ ถูกโฉลกมีจิตที่ลึกที่สุด ที่สุดของจิต สะกิดเราว่า นี่แหละถูกโฉลก แล้วต้องรู้จักคู่แท้แท้ ก็จะเกิดการถูกโฉลกในการใช้ชีวิตคู่

คู่แบ่งออกเป็น 4 ประเภท ประเภทที่ 1 เนื้อคู่ คู่แท้แท้ ประเภทที่ 2 หนังคู่ คู่แท้เทียม ประเภทที่ 3 กระดูกคู่ คู่เทียมเทียม ประเภทที่ 4 คู่ควายเทียมเกวียน ความเป็นคู่ที่ผิดพลาด เป็นเจ้ากรรมนายเวร เป็นเจ้ากรรมนายเวรตัวฉกาจ เพราะอยู่ใกล้ชิดเรามากกว่าใครๆ

เรื่องคู่ใกล้ชิดเรามากหลังจากเราโตขึ้นมาแล้ว นอกจากพ่อแม่ใกล้ชิดเราตอนวัยเป็นเด็ก พอโตขึ้นมาแล้วส่วนมากก็จะใช้ชีวิตอยู่กับคู่ครอง นี่แหละคือ ปัญหาว่า เราต้องรู้ฐานานุฐานะ นี่พ่อแม่นะ นี่คู่ครองนะ นี่ครูบาอาจารย์นะ นี่ญาติสนิทมิตรสหายนะ นี่บริวารนะ ผู้รับใช้นะ นี่สมณะชี พราหมณ์นะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทิศเบื้องบน ถ้าเรารู้ทิศทั้งหมด 6 ทิศเหล่านี้ แล้ววางตัวให้ถูกต้องตามฐานะ วิญญาณแท้ก็จะเกิดกับเราได้ไม่ยากจนเกินไป ก็ขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง เดี๋ยวมาพบกับคุณกนกวรรณ วงษ์มณี มีรายงาน แล้วก็ฟังเพลงคั่นเวลาซะก่อน วันนี้จะเปิดเพลงอะไรให้ฟัง ก็แล้วแต่คุณกนกวรรณ วงษ์มณี ขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง

3 ตัวล่าง เพลงที่จบลงไป 3 ตัวล่าง เป็นอันตรายที่สุด คือ กรรมเก็บกด หลายคนไม่รู้ตัว ไม่รู้ตัวเองว่า ตัวกำลังมีกรรมเก็บกด แล้วผลของกรรมเก็บกดก็จะเกิดเป็นผลร้าย ทางกาย ใจ จิต และวิญญาณ วนเวียนไปทั่วไปหมด เราก็มากราบขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก สากลพิภพ สากลจักรวาล ขออย่าให้เราต้องพบกับกรรมเก็บกด หรือความทุกข์ทรมานที่เป็นแบบประเภทกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ศ. 14 ส.ค. 2569

รวบรวมโดย คุณกันติชา เวชสุรียะกุล

Tags :