แชร์

EP.1985 เมื่อเจอปัญหาความทุกข์เกิดขึ้น เราก็อยู่อย่างทำใจ ไม่ใช่อยู่อย่างทันใจ (พฤ. 25 มิ.ย. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 2 ก.ค. 2026

16 ผู้เข้าชม

EP.1985 เมื่อเจอปัญหาความทุกข์เกิดขึ้น เราก็อยู่อย่างทำใจ ไม่ใช่อยู่อย่างทันใจ

เมื่อคลื่นพลังกรรมที่เป็นเรื่องของเทพ เกิดความเปลี่ยนแปลงในหลักของไตรลักษณ์ แต่ถ้าปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข มาเป็นองค์ฌาน องค์ญาณ เป็นญาณแฝง ทำประโยชน์ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้อย่างดีทีเดียว

เราจึงต้องมีวันปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข ทั้งธรรมชาติสามัญวิสัย และธรรมชาติเหนือสามัญวิสัย

สวัสดีทุกท่าน พบกันทางเงา เป็นเงาของวันพฤหัสบดีที่ 25 เดือนมิถุนายน สัญลักษณ์เป็นคนคู่ 69 และ 26 คือ พุทธะ และคริสต์ศักราช ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 8 ปีมะเมีย “อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พะหุเกนะ วา” ความหมายก็คือว่า เวลาแต่ละวัน อย่าให้ผ่านไปเปล่า ไม่มากก็น้อยให้ได้อะไรบ้าง

อะไรที่เราจะได้ในวันนี้ น่าจะมีอยู่ในความสำคัญของเมื่อวาน เมื่อวานเป็นวันที่เราจัดทำพิธี ในคำว่า ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข 24 มิถุนา คือ วันปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข ปรับปรุงทุกสิ่ง ทุกอย่าง ทุกประการ เปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง ทุกอย่าง ทุกประการ แก้ไขทุกสิ่ง ทุกอย่าง ทุกประการ ที่มีความจำเป็นต้องปรับปรุงก็ต้องปรับปรุง มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงก็ต้องเปลี่ยนแปลง มีความจำเป็นต้องแก้ไขก็ต้องแก้ไข

ถ้าเกิดมีผู้ใดบอกว่า ฉันไม่ต้องการจะปรับปรุง ไม่ต้องการจะเปลี่ยนแปลง ไม่ต้องการจะแก้ไข คนๆ นั้นกำลังฝืนโลก โบราณเขาจะว่าคนที่ทำอะไรแข็งขืน ดึงดื้อในสิ่งที่ไม่ควรจะแข็งขืน ไม่ควรจะดึงดื้อ เขามักจะว่าเด็กว่า เจ้าเด็กคนนี้ขวางโลกจัง ขวางโลกนี่มันจะขวางโลกไปได้ยังไง ขืนโลกจริงๆ เขาจะว่าเด็ก เด็กคนนี้ขืนโลก เด็กคนนี้ขวางโลก ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ เพราะโลกมันหมุนไป มันเดินไปของมัน

เมื่อโลกมันเดินไป หมุนไป มันก็เกิดกาลเวลาขึ้น เกิดวินาที เกิดนาที เกิดชั่วโมง เกิดวัน เกิดสัปดาห์ เกิดเดือน เกิดปี มันก็เกิดขึ้นมาเรื่อยๆๆ ตามกฎของธรรมชาติ เมื่อเราอยู่บนโลก เราไม่ได้อยู่ในโลกนะ เราอยู่บนโลก มันเป็นไปได้ไหมที่เราจะไม่คล้อยตามโลก หมุนไปตามโลก โลกมันเปลี่ยนแปลงไป เราก็ต้องเปลี่ยนแปลงกับมัน แต่เราต้องปรับปรุงการเปลี่ยนแปลงให้สอดคล้อง เราต้องปรับปรุงการเปลี่ยนแปลงให้สอดคล้อง เราต้องแก้ไขความเปลี่ยนแปลงให้สอดคล้อง สอดคล้องกับความจริง

ความจริง คือ ธรรมชาติ ธรรมชาติใดๆ ไม่มีอำนาจที่จะมาลบล้างธรรมชาติที่เราเรียกว่า กฎแห่งไตรลักษณ์ได้เลย แล้วกฎแห่งไตรลักษณ์เป็นอย่างไร เราก็ต้องศึกษา กฎแห่งไตรลักษณ์ ก็คือ อนิจจัง มันไม่ใช่นิจจังนะ อนิจจัง แปลว่า ไม่ใช่นิจจัง กฎแห่งไตรลักษณ์ คือ ทุกขัง มันไม่ใช่สุขขังนะ เราจะมาดึงดื้อแข็งขืนว่า ต้องสุขอย่างเดียว ทุกข์มีไม่ได้เด็ดขาด อันนี้ก็เป็นการฝืนโลกแล้ว สุขคู่กับทุกข์เป็นของธรรมดา

กฎแห่งโลกมันหมุนไปตามกฎแห่งไตรลักษณ์ก็เป็นอนัตตา อนัตตา แปลว่า ไม่มีอะไรเป็นตัวเป็นตน แล้วเราจะมาแข็งขืนดึงดื้อว่า ฉันนี่แหละตัวตน อันนั้นสมมติ เรามีตัวตน แล้วเราก็เคยพูดว่า มีตนในตัวด้วย อันนั้นสมมติเพื่อเป็นการเรียนรู้ในสิ่งที่เกี่ยวกับพลังของมนุษย์โดยสมมติ โดยสมมติขึ้นมา ถึงเราจะบอกว่า เรามีตัวตน เรามีตนในตัว อันนั้นก็เป็นอนัตตา ไม่ใช่อัตตา เพราะอย่างไรๆ เอาถึงที่สุดแล้วในโลกนี้ ในจักรวาลนี้ ไม่มีอัตตา ไม่มีนิจจัง มีแต่อนิจจัง ทุกอย่างในโลกนี้ไม่มีสุขขัง คือ สุขขังตลอดไม่มี มีทุกขังเป็นของแท้ แต่สุขขังเป็นของสมมติ

เมื่อเราเข้าใจกฎแห่งไตรลักษณ์ อนิจจัง คือ ไม่เที่ยง ไม่ใช่นิจจัง คือ เที่ยง กฎแห่งไตรลักษณ์คือ ทุกขัง ไม่ใช่สุขขัง แต่โดยสมมติ คือ มีสุขขัง กฎแห่งไตรลักษณ์ คือ อนัตตา ไม่ใช่อัตตา แต่สมมติว่ามีอัตตาด้วย

นิจจัง สุขขัง อัตตา เป็นของสมมติขึ้นมา ที่มนุษย์พยายามให้มันมีมากที่สุด แล้วก็พยายามปฏิเสธ ปฏิเสธว่าไม่เอาอนิจจัง ฉันต้องการนิจจัง คือ เที่ยงแท้แน่นอน ฉันต้องการสุขขัง ฉันไม่ต้องการทุกขัง ฉันต้องการสุขทุกเรื่องทุกอย่างตลอดเวลา เป็นไปไม่ได้ ฉันต้องการอัตตา ฉันไม่ต้องการอนัตตา ก็เป็นไปไม่ได้

เมื่อเราเข้าใจตามนี้แล้ว ทุกอย่างทุกสิ่งทุกประการ เราก็อยู่อย่างทำใจ อยู่อย่างทำใจ ไม่ใช่อยู่อย่างทันใจ เมื่อมันเจอปัญหาความทุกข์เกิดขึ้นมาระหว่างที่ใช้ชีวิต เราก็อยู่อย่างทำใจ เมื่อมันมีความสุขเกิดขึ้น เราก็อยู่อย่างรู้เท่าทันตามความเป็นจริงว่า เรากำลังมีความสุข แต่ที่แท้จริงในความสุขที่เรา อ้อ ออกมา คือ ความสุขที่สมมติ สมมติสุข สุขไม่มีที่เป็นสัจสุขไม่มี แต่ทุกข์เป็นสัจทุกข์ สัจจะแปลว่า ความจริง ความจริง ก็คือ ต้องทุกข์ สมมติสุข คือ สุขโดยสมมติ อนิจจัง อนัตตา นิจจังเป็นสมมติ อนิจจังเป็นสัจจะ อัตตาเป็นสมมติ อนัตตาเป็นสัจจะ สัจจะแปลว่า ความจริง

ทุกอย่างที่เราหลงตัวเอง ที่เราหลงผู้อื่น เราหลงกันไปหลงกันมา หลงกันมาแล้วก็หลงกันไป คือ เรื่องสมมติทั้งนั้น ไม่ใช่เรื่องจริง แต่มันเป็นเรื่องสมมติที่เราต้องยอมรับมัน ทางพระพุทธศาสนาจึงเรียกว่า เป็นสมมติสัจจะ มนุษย์ พืช สัตว์ สิ่งของ เป็นสมมติสัจจะ สมมติแต่ต้องยอมรับ สมมติสัจจะ สัจจะ ก็คือ ต้องยอมรับ ติสัจจะ ก็คือ ต้องยอมรับ เราก็ยอมรับ แต่รู้อยู่แก่ใจว่า มันสมมตินะ พูดอย่างนี้หมดอาลัยตายอยาก ก็บอก อ้าว ตายแล้วก็เลิกอยากสิ แต่เราอยากตอนที่ยังไม่ตาย เราก็ต้องแสวงหา สิ่งที่เราอยากในก่อนที่เรายังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย แต่เราจะแสวงหาอย่างรู้เท่าทันว่า มันสุขๆ ทุกข์ๆ มันมีเกิด มีดับ มีได้ มีเสียเป็นของธรรมดา เราก็อยู่ได้ มีชีวิตอยู่ได้

อันนี้กลับมาดูสิ่งเหนือสามัญวิสัย คนที่มีเทพมาลง องค์มาเข้า เจ้ามาประทับ หรือที่เขาเรียกว่า เจ้าเข้าทรง คนทรงเจ้า คนติดต่อกับเจ้า เจ้าติดต่อกับคน มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาที่นั่น โด่งนั้นขึ้นมาที่นี่ โด่งดังขึ้นมาที่โน่น แท้จริงแล้วก็กฎอันนี้ทั้งหมดแหละ อยู่ในกฎอย่างนี้ทั้งหมด ไม่มีอะไรเป็นอมตะ ให้เป็นร่างทรงระดับโลกที่โลกยกย่องว่า ทั้งโลกนะ เขายกย่องนายเอว่า เป็นร่างทรงหรือคนทรงเจ้าที่แม่นยำที่สุด แต่ทั้งหมดที่นายเอมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นคนทรงเจ้า เป็นเจ้าเข้าทรง ก็สมมติ สักวันหนึ่งนายเอซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดัง มีฐานะเป็นร่างทรงที่ได้รับการยกย่องทั่วโลกว่า อันดับหนึ่งของโลก ก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา จากความแม่นยำก็คลาดเคลื่อน ก็ผิดไปไม่เป็นไปตามที่เคยเป็น ก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

ด้วยเหตุอย่างนี้ เราจึงได้เร่งสร้างงานธรรมะ 2 ภาคขึ้นเพื่อการศึกษา เราเร่งสร้างธรรมะ 2 ภาคขึ้นเพื่อนำมาศึกษาหาความรู้ว่า ในเมื่อร่างทรงเอเป็นร่างทรงที่โด่งดังที่สุดในโลกแล้ว มันก็ยังปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา กลายเป็นดับลงในวันหนึ่ง แล้วเราจะศึกษาธรรมะ 2 ภาคในลักษณะไหน ก็ลักษณะเดียวกันกับธรรมะทั่วไป มีชื่อเสียงโด่งดัง มีความแม่นยำ มีความชัดเจน มีผลงาน ร่างทรงเอมีผลงานสำคัญมากเป็นที่โจษขาน แต่ถ้าร่างทรงเอไม่เตรียมการ หาวิธีที่ทำให้เทพเทวดา หรือ God ที่มาประทับอยู่ในตัว มาอยู่ในฐานะขององค์แฝง องค์แฝงจะแฝงมากแฝงน้อย แฝงชัดเจนหรือแฝงยังไม่ชัดเจนก็สุดแท้แต่ สักวันหนึ่งร่างทรงเอก็จะลำบาก ไปไม่ถูก

เมื่อคลื่นพลังกรรมที่เป็นเรื่องของ God หรือเรื่องของเทพ เกิดความเปลี่ยนแปลงในหลักของไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง อนัตตา ร่างทรงเอก็ต้องทุกขัง เป็นทุกข์ เมื่อก่อนเราเคยแม่นยำ ทายแบบดิบๆ แบบตรงไปตรงมา ทำไมตอนนี้มันพลาดไปได้ แต่ถ้าร่างทรงเอเปลี่ยน ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข มาเป็นองค์ฌาน องค์ญาณ เป็นญาณแฝงซะ ทำประโยชน์ช่วยเหลือเพื่อนร่วมโลก เพื่อนมนุษย์ได้อย่างดีที่เดียว

หลายท่านอาจจะยังงงๆ เราจึงต้องมีวันปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข ทั้งธรรมชาติสามัญวิสัย คือ common sense และธรรมชาติเหนือสามัญวิสัย หรือ sixth sense เพราะฉะนั้น การปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข ไม่ได้หมายถึงการใช้ชีวิตตามธรรมชาติภาคสามัญอย่างเดียว คือ common sense หมายถึงเหนือสามัญวิสัย ก็คือ sixth sense ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น

ขอให้ข้อคิดในวันหลังวันปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไขในวันนี้ให้เป็นประเด็นเช่นนี้ แล้วเราจะมาถามแอนด์ทอล์คกันในวันที่ 11 เดือน กรกฎาคม คือ เดือนหน้าที่จะถึงนี้ว่า ข้อความเห็นของเรา แต่ละท่าน แต่ละท่านเป็นอย่างไร อันนี้ก็ขอบอกให้ทราบล่วงหน้า

หันมาดูผลงานของคุณปุนนภา รักษาวงษ์ 1984 24 มิถุนา วันปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข มาพิจารณากันว่า เราต้องปรับปรุงอะไร เราต้องเปลี่ยนแปลงอะไร เราต้องแก้ไขอะไร อันนี้ก็ตรงประเด็นที่เราพูดมา ก็ขอขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง แล้วก็มาฟังกันต่อๆ ต่อๆ ไปเรื่อยๆ ในกรณีที่เราเสนอธรรมะ 2 ภาค แล้วต้องปรับปรุง เปลี่ยนแปลง แก้ไข ขอขอบคุณอีกครั้งที่ทนฟัง

เพลงที่จบลงไปชื่อ เพลง โลก คือ ละคร คำร้อง วาทะธรรม ขำขัน เล่ม 1 ครูธวัช คณิตกุล ทำนองและเสียงร้อง AI จัดทำโดย คุณพัทธนันท์ พิมานพงศ์ภัทร

“โลก คือ ละคร ผู้คนแสดงละครอยู่บนเวทีในโรงแรมโลก เช็คอินด้วยสูติบัตร เช็คเอาท์ด้วยมรณะบัตร บัตรอื่นๆ เป็นเพียงประกอบการดำเนินชีวิตช่วงพักแรม โปรดอย่าเล่นละครบทโหดกันมากนัก เพราะคือ การทำร้ายพรหมลิขิตของตนเอง อย่างโง่ที่สุด”

ความหมายคร่าวๆ ก็คือ โลกนี้มันเป็นสมมติที่เราอยู่ มันเป็นละครเกิดมา นาย ก. มีคนนั้นเป็นพ่อ คนนี้เป็นแม่ คนนั้นเป็นพี่ คนนี้เป็นน้อง คนนั้นเป็นญาติ คนนี้เป็นเพื่อน ก็แสดงกันไป ในโรงแรม โลกนี้ก็เปรียบเหมือนโรงแรมโลก พอถึงเวลาก็แจ้งการอยู่บนบนโรงแรมโลกนี้ เขาเรียกว่า เช็คอิน ภาษาฝรั่ง เช็คอินด้วยสูติบัตร ก็คือ ใบเกิด แจ้งเกิดนั่นแหล่ะ พอมีสูติบัตร แจ้งเกิด สักวันหนึ่งก็ต้องเช็คเอาท์ออกไป แจ้งออก แจ้งเข้า ด้วยสูติบัตร แจ้งออกด้วยมรณบัตร ก็มีอยู่แค่ 2 บัตร ที่มีความจำเป็น เริ่มกับเลิก บัตรอื่นๆ เป็นเพียงประกอบการดำเนินชีวิตช่วงพักแรม ช่วยกันนึกๆ ดูนะบัตรอะไรบ้าง เพื่อจะดำเนินชีวิตช่วงพักแรม สลับก็ไปเอาเป็นเอาตายกับบัตรเหล่านั้น ซึ่งมีหลายชนิด บัตรอื่นๆ เป็นเพียงประกอบการดำเนินชีวิตช่วงพักแรม โปรดอย่าเล่นละครบทโหดกันมากนัก เพราะคือ การทำร้ายพรหมลิขิตของตนเอง อย่างโง่ที่สุด อันนี้ก็ช่วยกันนึกภาพ นึกจินตภาพ จินตนาการดูว่า ท่านเห็นด้วยไหมกับเพลงบทนี้ ไม่เห็นด้วย ไม่เห็นด้วยก็ไม่มีใครไปว่าอะไร เห็นด้วยก็ขอบใจ

ฉะนั้น เราอยู่กันสันติสุขเถอะ อย่าอยู่อย่างสงครามทุกข์เลย ช่วงกาลเวลาหนึ่งเท่านั้น เราก็จากโลกนี้กันไปแล้ว จากไปแล้วเหลือไว้แต่ผลดี ผลชั่ว ก็พูดกันถึงไม่กี่ที ก็จบลงไป อันนี้ก็ฝากข้อคิดไว้ในรายการ

พฤ. 25 มิ.ย. 2569

รวบรวมโดย คุณสุกัญญา เรืองชัยไพบูลย์

Tags :