แชร์

EP.1977 คิดด้วยอารมณ์ จะคิดเข้าข้างตัวเองว่า ฉันยังไม่แก่ อีกนานกว่าเราจะตาย (พ. 17 มิ.ย. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 20 มิ.ย. 2026

126 ผู้เข้าชม

EP.1977 คิดด้วยอารมณ์ จะคิดเข้าข้างตัวเองว่า ฉันยังไม่แก่ อีกนานกว่าเราจะตาย

คิดด้วยจิต จะคิดอย่างเข้าใจว่า กาลเวลาจะเปลี่ยนแปลง และกลืนกินสรรพสิ่งทั้งหลายให้แก่ไปตามกาลเวลา ซึ่งพรุ่งนี้ก็อาจเป็นวันตายได้

ไม่มีอะไรแน่นอน ดั่งเช่นโอวาทครั้งสุดท้ายของพระพุทธเจ้า ที่กล่าวไว้ว่า “พวกเธอจงยังไว้ซึ่งความไม่ประมาท”

ประโยชน์ที่ส่วนใหญ่เขาไม่พูดถึงกัน มีพูดถึงก็เป็นแค่ข้างเคียง เช่น สายมู ปาฏิหาริย์ขนาดนั้น ปาฏิหาริย์ขนาดนี้ ปาฏิหาริย์ขนาดโน้น ซึ่งผู้พูดก็ผจญแล้วก็ผ่านมาแล้ว เรียกว่า มากมายพอสมควร มันก็ขึ้นอยู่กับกฎของไตรลักษณ์อยู่ดี อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะผ่านพ้น หรือไม่อยู่ในอำนาจของไตรลักษณ์ สัพเพ ธัมมา อนิจจา สัพเพ ธัมมา อนัตตา สัพเพ ธัมมา ทุกขตา ถ้าอะไรที่เกี่ยวกับชีวิตก็ต้องมี ทุกขตา คือ ทุกข์ ถ้าไม่เกี่ยวกับชีวิต ก็คือ อนิจจัง ไม่เที่ยง อนัตตา ไม่อยู่ในสถานะที่จะเป็นตัวเป๋นตน มันจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา เช่น สังขารของคนจะเห็นได้ชัด แล้วก็เห็นได้ง่ายที่สุด แป๊บเดียวกลายเป็นตาแก่ไปแล้ว แป๊บเดียวกลายเป็นยายแก่ไปแล้ว

ตาแก่ ยายแก่ บางคนงง ทำไมเราแก่ขนาดนี้ อันนี้ใช้อารมณ์คิด แต่ถ้าใช้จิตคิด มันเป็นธรรมชาติ กาลเวลาจะเปลี่ยนปลง แล้วกลืนกินสรรพสิ่งทั้งหลายให้แก่ไปตามกาลเวลา สังขารก็แก่ไปตามกาลเวลา จึงต้องยังไม่ซึ่งความไม่ประมาท

ทิฎฐิคนก็พยายามเข้าข้างตัวเองอยู่เรื่อย ฉันยังไม่แก่ๆๆ คนที่บอกว่าฉันยังไม่แก่ ในสายตาของเด็กๆ เด็กเขารู้สึกว่าตาคนนี้แก่จัง อย่างคนพูด ตัวเองก็รู้สึกอย่างนั้นๆ แหละ นายคนนี้แก่จัง นายคนนี้รุนเดอะทั้งนั้นแหละ แต่คนอื่นเขามองแล้ว แก่จัง มันเป็นธรรมชาติ โดยเฉพาะทิฎฐิของมนุษย์ ก็จะคิดอยู่เสมอว่า เรายังไม่แก่ มักจะหลอกตัวเองว่า อีกนานกว่าเราจะตาย แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้ตายแล้วก็ได้ มันไม่มีอะไรเป็นที่แน่นอน พระพุทธเจ้าถึงให้โอวาทครั้งสุดท้ายไว้ก่อนที่จะเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานว่า พวกเธอจงยังไว้ซึ่งความไม่ประมาท

พ. 17 มิ.ย. 2569

รวบรวมและเรียบเรียงโดย คุณปุนนภา รักษาวงษ์

Tags :