แชร์

EP.1908 ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์สำคัญมากที่สุด เราไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธพรหมลิขิต ยมขีดเขี่ย แต่เรามีสิทธิ์บริหารพรหมลิขิต ยมกำกับ โดยความสัมพันธ์กับคนสำคัญในพรหมลิขิต ให้เหมาะสมที่สุด เพื่อผลทางวิบากกรรมที่ลงตัว เกิดเป็นศักดิ์สิทธิ์และปาฏิหาริย์

อัพเดทล่าสุด: 11 เม.ย. 2026

0 ผู้เข้าชม

ลมหายใจเข้า พุท ลมหายใจออก โธ ลมหายใจไม่เข้าไม่ออก พุทโธ่ ตายเสียแล้ว แล้วมันจะไปเกิดที่ไหน คติของการเกิด มีมากมายหลายร้อย หลายพัน หลายหมื่น หลายแสนอาจารย์ เราไม่รู้จะยึดตำราคำสั่งสอนของท่านผู้ใด ก็อยากจะบอกว่าสำหรับเราเห็นว่า คำสอนในพระไตรปิฎกถูกต้องที่สุด ทำความชัดเจนแล้วเราจะไม่ติดอุปาทานในการไปเกิดใหม่ ไม่จินตนาการในชาติภพใหม่ เราจะรู้เหตุการณ์ว่า คนเราตายแล้วไปไหน

วันนี้เราพบกัน วันสิ้นเดือนของวันที่ 31 มีนาคม 69 26 เป็นศักราชของชาวพุทธ และชาวคริสต์ ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 5 ปีมะเมีย เป็นวันอังคาร “อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พะหุเกนะ วา” เวลาของเรามีค่ายิ่งกว่าทองที่กำลังขึ้นๆ ลงๆ ใจหายใจคว่ำ ผู้มีทองเก็บกักไว้ก็มีทั้งดีใจแล้วก็ตกกะใจ สลับกันไปมาในช่วงนี้ เพราะทองคือ ค่าคงคลัง ทองคำคือ ค่าคงคลังของแต่ละประเทศ

เรามาพูดกันเฉพาะตัวเรา สังคมของเรา แต่ก็แน่นอนตัวคนอื่น สังคมของคนอื่นทั่วโลกมันก็สะเทือนถึงกันหมด เกิดสงครามขึ้นที่นู่น ก็สะเทือนถึงที่นี่ เกิดสงครามขึ้นที่นี่ ก็สะเทือนถึงที่นั่น โน่นนี่นั่น นั่นนี่โน่น มันสัมพันธ์กันหมดทั้งโลก แต่มันกว้างจัง เอามาสัมพันธ์กันเฉพาะบุคคล ก็ยังรับรู้เรียนรู้กันจนปวดเศียรเวียนเกล้า

เรื่องความสัมพันธ์ของคนมันสลับซับซ้อน ซ่อนเร้น ปิดบัง อำพราง ลึกลับเกินกว่าที่จะมาพูดกันด้วยวิธีง่ายๆ เมื่อพูดให้ฟังแล้ว ยังต้องจินตนาการให้ได้เหมาะสม และต้องระวังอุปาทานที่ไม่เหมาะสม มนุษย์สัมพันธ์สำคัญที่สุด ที่สุดของความเป็นมนุษย์ แต่ว่าสมัยนี้ความสัมพันธ์มันหละหลวม มันหละหลวมขึ้นทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน คนไม่ค่อยให้ความสำคัญต่อกันเท่าที่ควร แล้วมองๆ ดูนะ เมื่อเหงาเข้าแล้ว กลับไปให้ความสำคัญแก่สัตว์เลี้ยงมากขึ้น มากขึ้น แล้วก็มากขึ้น ซึ่งก็เป็นเรื่องน่าเห็นใจ แต่ขอให้อย่าละทิ้ง เราจะไปรักสัตว์เลี้ยงขนาดไหน อันนั้นถือเป็นการสร้างกุศลจิต ทำให้จิตมีความสุข แต่ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ มันสำคัญมากที่สุด

แต่นี้พอมนุษย์มามองความสัมพันธ์ของมนุษย์ด้วยกันว่าสำคัญ ก็เอาอีกแล้ว เอาอีกแล้ว ยังไง มนุษย์ไว้ใจกันยากมากขึ้นทุกวัน ทุกวัน เมื่อให้ความสัมพันธ์กับมนุษย์โดยเราไม่รู้หน้า เราไม่รู้ใจ แต่รู้แต่หน้า เพราะว่ารู้หน้าไม่รู้ใจ การให้ความสัมพันธ์ก็อันตรายอีกแล้ว อันตรายอีกแล้ว ให้ความสัมพันธ์เกินกว่าและอันตรายก็เกิดขึ้น ไม่ให้ความสัมพันธ์เกินไปอันตรายก็เกิดขึ้น ให้ความสำคัญกับคนที่ไม่ควรให้ความสำคัญ แล้วเป็นแค่ความสัมพันธ์ธรรมดา ก็เกิดเป็นผลดีผลร้ายในเรื่องพฤติกรรมคือ ธรรมดา พอให้ความสัมพันธ์หรือให้ความสำคัญกับคนที่มีกรรมเก่าเกี่ยวกัน เกิดบังเอิญคนที่มีกรรมเก่าเกี่ยวเก่ากัน สัมพันธ์กัน มีพื้นฐานนิสัยในชาตินี้ไม่ดี เอาอีกแล้ว เสียหายอีกแล้ว

นานๆ เราจึงจะเจอคนที่ควรจะสัมพันธ์ให้ใกล้ชิดสนิทสนมมากที่สุดทางนอก และควรจะใกล้ชิดสนิทสนมมากที่สุดทางในให้มากที่สุด โอกาสที่คนจะพบความสัมพันธ์กับคนอื่นแล้วลงตัวทั้งทางนอก ลงตัวทั้งทางใน สมัยนี้หาทำยากจัง หาโอกาสยากจัง มันต้องระวังตัวไปหมด คนนี้มั่นใจแล้วล่ะถ้าเราให้ความสำคัญแล้ววิบากกรรม คือ ผลกรรมที่เราได้ทำไว้ จะทำให้เกิดศักดิ์สิทธิ์ขึ้นในตัวเรา เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นในชีวิตเรา ดูไปดูมา ดูมาดูไป พิจารณาไปพิจารณามา พิจารณามาพิจารณาไป ไม่ได้ ถึงมองเห็นทางในหลัดๆ ว่า คนนี้แหล่ะต้องให้ความสัมพันธ์เต็มที่ ใกล้ชิดเต็มที่ ให้ความผูกพันธ์เต็มที่ แล้วจะมีศักดิ์สิทธิ์ในตัวเราเกิดขึ้น มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในตัวเรา มีศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นในบ้านเรา มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในสำนักงานเรา พูดกันง่ายๆ ว่า ถูกโฉลก แต่คนนั้นเป็นคนที่แย่ แย่ เสียยิ่งกว่าแย่ ก็ต้องอุเบกขา หยุด

โอกาสเหล่านี้สมัยนี้กำลังเป็นอย่างนี้ คนพลาดความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ ที่ควรจะสัมพันธ์กันให้ใกล้ชิดสนิทสนมกลมเกลียว แล้วจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้น โอกาสน้อยมาก คบไปคบมา คบมาคบไป ดูไปดูมา ดูมาดูไป ขอใช้ภาษาวัยรุ่น ใช่เลย เอาเข้าจริงๆ ไม่ไหวแล้ว ต้องเลยไปเลย เลยตามเลย ถึงจะมั่นใจว่า คบคนๆ นี้แล้วจะให้ผลของวิบากกรรม คือ ศักดิ์สิทธิ์จะเกิดขึ้น อิทธิฤทธิ์จะเกิดขึ้น ปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น เทพเทวดาในตัวเขากับตัวเรามีสายสัมพันธ์กันแนบแน่น เรื่องลึกลับทั้งหลายจะคลี่คลายให้ผลดี แต่พฤติกรรม ไม่รอดแน่ ชีวิตของคนรุ่นใหม่ คนรุ่นใหม่จะมีทุกข์แบบไม่น่า ไม่น่าจะทุกข์

หันไปที่ไหน หันไปครอบครัวไหน หันไปสำนักงานไหน หันไปสังคมไหน มีแต่เรื่องความทุกข์ มีแต่ความผิดผลาดคลาดเคลื่อน มีแต่เสียโอกาส ทำไมมันจึงเป็นอย่างนี้ คนก็บ่นกัน นู่นก็ไม่ลงตัว นี่ก็ไม่ลงตัว นั่นก็ไม่ลงตัว ทั้งๆ ที่จะเป็นไปในทิศทางที่ดี แล้วทำไมมันจึงผิดพลาดคลาดเคลื่อนไปอย่างนี้ ทั้งผู้ที่อ้างว่า เก่งทางนอก และทั้งผู้ที่อ้างว่า เฮงทางใน ทั้งเก่งทางนอกและเฮงทางใน พอเอาเข้าจริงๆ กลายเป็นคนใช้ไม่ได้ ภาษาที่ไม่สุภาพเขาพูดว่า กลายเป็นคนเฮงซวย ภาษาจีนบอกไม่ฮ้อเลยคำนี้ อั๊วชอบคำแรกเท่านั้น เฮง ซวยอั๊วไม่อยากได้ ก็ที่พูดมาตั้งเยอะตั้งแยะ อั๊วรู้ว่าลื้อไม่อยากได้คำว่า ซวย อั๊วก็พยายามจะบอกลื้อว่า ให้ลื้อ เฮง เฮง แล้วก็เฮง ไล่ซวยไป แต่มันไม่ได้ไล่เพียงแค่คิด จะไล่ซวยต้องไล่คนเฮงซวยให้ออกจากชีวิตของเราไปไกลๆ ไม่ใช่ไล่แต่คำพูด ไล่แต่ความรู้สึก

ในเมื่อสังคมเจอแต่คนอย่างนี้ ขออภัยอีกทีหนึ่ง เจอแต่คนเฮงซวย แล้วเราจะไปทำอะไรได้ มากไปเกินกว่าทำใจ อันนี้ต้องขออภัยนะ เดี๋ยวจะหาว่าแนะนำธรรมะอย่างไรไม่สร้างสรรค์เลย เป็นคำแนะนำที่ทำลายจิตใจกัน ทำร้ายจิตใจกัน เปล่า อย่าเข้าใจผิด นี่ล่ะคือ คำแนะนำที่ถูกต้องที่สุด มีประโยชน์มากที่สุด อย่าสุ่มสี่สุ่มห้า ดูตาม้าตาเรือให้ดี คนสมัยนี้น่ากลัวยิ่งกว่า ยิ่งกว่า ยิ่งกว่า เปรียบเทียบว่ายิ่งกว่าใคร ภูมิที่ 4 ภูมิที่ 3 ภูมิที่ 2 ภูมิที่ 1 กำลัง กำลังออกมาแสดง สำแดงในสังคมแทบทุกหย่อมหญ้า

ภูมิที่ 4 คือใคร ออกมาแสดงเหมือนเดรัจฉาน ทั้งๆ ที่เป็นคนนี่แหล่ะ ภูมิที่ 3 เป็นใคร ออกมาแสดงเหมือนยักษ์มาร เอ๊ะอะมะเทิ่ง มึงมาพาโวย กูใหญ่นะโว๊ย ไม่รู้หรืออย่างไร ออกมาแสดงต่อในสังคม ในลักษณะภูมิที่ 2 เป็นเปรต กวนคนเขาไปทั่วหมด ขอคนเขาไปทั่วหมด เขายังไม่ทันให้ ก็ยื้อแย่งเอาตามนิสัยที่ไม่ดี สันดานนั่นแหล่ะ ภูมิที่ 1 นรกส่งเจ้ามาเกิด เจ้ากับข้าไม่น่าจะมาพบกัน และเผลอคบกันจนเลยเถิด อันนี้ก็ต้องระวัง

เอาละ พูดไปติดลบมากก็ไม่ดี แล้วภูมิ 6 7 8 9 10 11 มีมาคบหากับเราไหม ก็มี แต่ส่วนมากเขาลองใจ เขาทดลองใจ แล้วเราไม่เข้าใจ เราก็ไม่คบหาเขา แล้วยิ่งสูงขึ้นไปกว่าชั้น 11 ล่ะ ชั้น 12-27 ล่ะ มีมาไหม ก็มีมา แต่เราไม่เข้าใจ ไม่ต้อนรับเขาเสียอย่างนั้นแหล่ะ ทั้งที่เขามาสูงมาก มาวิเศษมาก ส่วนชั้น 28-31 นี่ก็น้อยแล้วล่ะ สูงมาก ละเอียดมาก บริสุทธิ์ใกล้จะเป็นอรหันต์อยู่เต็มทนแล้ว ก็ทั้งหมดทั้งสิ้นนี้ก็เป็นเรื่องราวของวัฏสงสาร สังสารวัฏ วังวนเวรกรรม เดี๋ยวมาฟังเพลง แล้วมาฟังรายงานจากอาจารย์ปัญจพล จิตติฉันท์

เดี๋ยวขออีกนิดหนึ่ง คุณพรทิพย์ พุตติ 1907 “สรรพสิ่งจะเสื่อมสูญสลาย หรือเจริญรุ่งเรืองมีตัวกำกับด้วยกาลเวลา แต่มีตัวพยุงและส่งเสริมคือ พฤติกรรม คนจะเฮงหรือซวยมีตัวกำกับด้วยวิบากกรรม แล้วทำยังไงถึงจะเฮง ทำอย่างไรจึงจะพ้นซวย ต้องมาเรียนรู้

ดีมาก ขอซ้ำอีกทีหนึ่ง 1907 คุณพรทิพย์ พุตติ “สรรพสิ่งจะเสื่อมสูญสลาย หรือเจริญรุ่งเรือง มีตัวกำกับด้วย “กาลเวลา” แต่มีตัวพยุง และส่งเสริม คือ “พฤติกรรม” คนจะเฮงหรือซวย มีตัวกำกับด้วย “วิบากกรรม” แล้วทำอย่างไรจึงจะเฮง ทำอย่างไรจึงจะพ้นซวย ต้องมาเรียนรู้” ก็ขอขอบคุณคุณพรทิพย์ พุตติ ที่สร้างสรรค์งาน 1907 ขึ้นมาให้ในวันนี้ ขอให้มีความสุขความเจริญ มาฟังเพลงคลายเครียดกันสักหน่อย ขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง

พรหมลิขิต ยมขีดเขี่ย อยู่ในแผงชีวิตเดียวกัน พรหมและยมนำความรัก ความชัง ความรวย ความจน ความปราศจากโรค และโรครุมเร้า มาสู่มนุษย์ทั้งดีและชั่ว เรามีสิทธิ์ปฏิเสธหรือไม่ ไม่มีสิทธิ์ แต่เรามีสิทธิ์บริหารพรหมลิขิตยมกำกับ มนุษย์มีสิทธิ์บริหารให้เหมาะสมที่สุด แต่ต้องรู้ความจริง สัจธรรมของพรหมและยมว่าคืออะไร ฟังไปเรื่อยๆ อย่าพึ่งโมโห อย่าพึ่งรำคาญ เพราะทุกอย่างเป็นประโยชน์ต่อผู้ฟังทั้งนั้น

รวบรวมโดย คุณพรทิพย์ พุตติ

Tags :