แชร์

EP. 1901 เราจะต่อสู้กับสงครามได้ด้วยความคิดอย่างไร (จ. 23 มี.ค. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 27 มี.ค. 2026

3 ผู้เข้าชม

สวัสดีทุกท่าน เพลงออกแขกหยุดลงตรงที่ว่า กำหนดรู้ลมหายใจ ถ้าลมหายใจเป็นไปตามปกติ มันก็ไม่ต้องกลับกันไปว่า “ใจหาย” มีสิ่งที่ทำให้คนใจหาย ใจหายแปลว่า ตกใจ ในช่วงนี้ก็เป็นเรื่องของสงคราม สงครามเป็นเรื่องที่ไม่มีใครชอบ แต่เราจะต่อสู้กับสงครามได้ด้วยความคิดอย่างไร อันนี้เป็นเรื่องกว้างเกินไป แต่เดี๋ยวเราจะมาย่อให้เล็กลงมาเฉพาะเรื่องของมนุษย์ส่วนตัวของเรา วันนี้วันจันทร์ที่ 23 เดือนมีนาคม 69 และ 26 เป็นพุทธ คริสต์ศักราช ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 5 ปีมะเมีย

เวลาแต่ละวัน อย่าให้ผ่านไปเปล่า ไม่มากก็น้อย ต้องให้ได้อะไรบ้างเป็นภาษาไทย แต่ถ้าเป็นภาษาพระ “อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พะหุเกนะ วา” เหมือนกันว่าเราจะคุยอะไรกันดีวันนี้ เหมือนคนที่ทำครัว หรือแม่ครัว แม่ครัวหัวป่าเข้าครัว ก็ต้องถามว่า วันนี้เราจะกินอะไรกันดี แต่พอเราเข้าสู่วงสนทนา เราก็ต้องถามกันว่า เราจะคุยอะไรกันดี

คำว่า “สงคราม” แปลว่า ความวุ่นวายทุกข์ วุ่นวายแล้วก็ทุกข์ ต้องหาคำตรงกันข้าม คำตรงข้ามของสงครามก็คือ ”สันติภาพ” สันติภาพก็แปลว่า สงบสุข ใครจะตั้งมือ ตั้งหน้า ตั้งตา ตั้งตัว รับสงคราม เราไม่ใช่ผู้นำระดับโลกหรือระดับประเทศ ที่จะเข้าไปห้ามปรามสงครามกับเขาได้ เราก็ต้องห้ามปรามตัวเรา ด้วยการสร้างสันติภาพขึ้นมาในใจเรา

ทำยังไงใจเราจะมีสันติภาพ สันติสุข ก็ต้องรู้จักความจริงของชีวิตว่า ชีวิตนี้เนอะ มันไม่ได้มีอะไรเป็นที่จีรังยั่งยืน มันไม่มีอะไรเป็นที่แน่นอน ทุกอย่างมันเป็นอนิจจัง เดี๋ยวก็สุข เดี๋ยวก็ทุกข์ เดี๋ยวก็สมหวัง เดี๋ยวก็ผิดหวัง เดี๋ยวก็ได้ลาภ เดี๋ยวก็เสื่อมลาภ เดี๋ยวก็ได้รับคำชม เดี๋ยวก็ได้รับคำด่า โดยเฉพาะคำด่านี่แหม มันถนัดกันมาก บางคนจะชมคนสักวันละครั้ง ก็แสนจะยากนะ 24 ช.ม. บอกว่า คุณช่วยชมคนเขาสักครั้งนึงเถอะ 24 ช.ม. บางคนบอกยากจัง ฉันไม่รู้จะชมเขายังไง ฉันถนัดแต่ด่า ให้ฉันด่าวันละ 24 ช.ม.นี่นะ ฉันด่าคำไม่ซ้ำกันเลยก็ได้นะ ฉันจะสรรหาคำด่า สรรหาคำสาปแช่ง สรรหาคำเท็จทูลหรือคำโกหก ทอแล สารพัดออกมาได้หมดเลย ฉันออกมาได้หมดเลย หรือจะเอาวันละ 48 ครั้งก็ได้นะ วันหนึ่งมี 24 ช.ม. ให้ฉันด่า 48 ครั้งก็ยังได้

อันนี้คือ สิ่งที่เราพูดไว้เมื่อวันก่อน แล้วยังไม่ได้สานต่อ ก็คือ โลภ โกรธ หลง ชุดหนึ่งนะ กิเลส ตัณหา อุปาทาน อีกหนึ่งชุด แล้วก็ตัณหา มานะ ทิฏฐิ 3 ชุด 9 คำอุบาทว์ 9 คำอุบาทว์ มันเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดความบาดหมางชีวิตเรา ให้บาดเจ็บได้อยู่ตลอดเวลา คำ 9 คำนี่นะมันสามารถจะเป็นคำที่จะบาดหมางชีวิตเราได้ตลอดเวลา ทำให้เราบาดเจ็บ แล้วก็ต่างคนต่างก็เจ็บไปด้วยกันนั่นแหล่ะ คนโลภก็ไม่ไว้หน้าใคร ฉันจะเอาซะอย่างใครจะทำไม จะพูดให้รุนแรงกว่านี้ก็เกรงใจ คนโกรธก็ไม่มีที่สิ้นสุด พอโกรธกันแล้ว คนจีนเขาบอกว่า ด่ากันไม่เลือกคำพูด ตีกันไม่เลือกไม้ มันก็จริงนะ เหมือนอย่างสงครามนี่ล่ะ เริ่มต้นก็เบาๆ ต่อมาก็หนักขึ้น หนักขึ้น หนักขึ้น ด่ากันไม่เลือกคำพูด ตีกันไม่เลือกไม้ เพราะโกรธ โลภแล้วก็โกรธ แล้วก็หลง ตอนนี้หาทิศหาทางไม่เจอเลย เจ้า 3 ตัวการเจ้าใหญ่มันเป็นตัวร้ายกาจมาก แล้วเป็นตัวก่อให้เกิดกิเลส 1500 ตัณหา 108 อุปาทานบานปลาย กิเลส ตัณหา อุปาทาน มาจากโลภ โกรธ หลง

เสร็จแล้วยังไปปรุงต่ออีก เป็นปปัญจสัญญา ฟังชื่อนี้ก็เพราะนะ ปปัญจสัญญา สัญญาปรุงแต่ง พอมันโลภ มันโกรธ มันหลง คนขี้โลภ ขี้โกรธ ขี้หลง ก็เกิดกิเลส 1500 ตัณหา 108 ขึ้น อุปาทานก็บานปลาย เสร็จแล้วก็ไปสร้างขึ้นมาอีกเรื่องใหญ่ๆ ก็คือ ปปัญจสัญญา สัญญาปรุงแต่ง

สัญญาปรุงแต่งมีอะไร มีตัณหา ตัณหามีความหมายเฉพาะว่า ความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด ไปคู่กับมานะ มานะในที่นี้แปลว่า อยากใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด ใหญ่เท่าไหร่ฉันก็ไม่พอ เขาตั้งให้เป็นหัวหน้าก็ไม่พอ เขาตั้งให้เป็นหัวหน้าของหัวหน้าก็ไม่พอ เขาตั้งให้ยิ่งกว่าหัวหน้าก็ไม่พอ อะไรอย่างนี้ มานะนี่นะ อยากใหญ่ ใหญ่เท่าไหร่ก็ไม่หยุด ไม่หยุดใหญ่ ตอนนี้พอมาสุดท้ายปลายปิด เมื่อกี้เจ้ากิเลส ตัณหา อุปาทาน อุปาทานบานปลายใช่ไหม แต่เจ้านี่ปลายปิด ตัณหา มานะ อยากได้ อยากใหญ่ ตัณหา อยากได้ มานะ อยากใหญ่ ทิฏฐิแปลว่า ใจแคบ

คนเรามักจะตายเพราะตัวที่ 9 คือ ใจแคบ มันมาจาก 1. โลภ มาจาก 2. โกรธ มาจาก 3. หลง มาจาก 4. กิเลส มาจาก 5. ตัณหา มาจาก 6. อุปาทาน แล้วเสร็จแล้วกลายมาเป็นว่า ตัณหา มานะ ทิฏฐิ เป็นปปัญจสัญญาตัวสุดท้าย ตัวที่ 9 คือ ใจแคบ

วันๆ หนึ่ง เราฟังให้ดีๆ เราคุยกับใคร หรือคุยกับใครต่อใคร เจ้าตัวที่ 9 มาเต็มเปาเลย มาเต็มที่เลย ในน้ำเสียง ในสุ้มเสียง ในความหมายของเสียง เขาจะมีข้อสำคัญสุดท้ายก็คือ ทิฏฐิ ความใจแคบ ตัวตายตัวสุดท้ายคือ ตัวใจแคบ แต่ก็พูดยากนะ พูดยาก คนเมื่อรู้สูตรนี้แล้ว บางคนก็ไม่สามารถจะแก้ปัญหาได้หรอก เพราะอะไร เพราะปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาการแข่งขัน ปัญหาการต่อสู้ ปัญหาการที่จะต้องสร้างฐานะ มันก็ต้องเกิดการใจแคบ เห็นแก่ตัวเป็นธรรมดา

ตอนนี้ปัญหาใหญ่เกิดขึ้นซิว่า ทางนอกนั้นไม่เป็นไร ก็เป็นไปเท่าที่มันเป็น เท่าที่มันเป็นนะ แต่พอมาทางในนี่ซิ ทางในมันเป็นไรทีเดียวแหล่ะ เป็นความทุกข์ที่คนพูดเคยนั่งครุ่นคิดอยู่คนเดียวว่า แล้วจะทำยังไง ในเมื่อเขาบอกว่า คุณเป็นผู้ถูกเลือก Light worker คุณจะต้องเป็นคนใจกว้าง

ฉันก็รู้ว่าฉันเป็นผู้ถูกเลือกให้มาทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้า ต้องใจกว้าง แต่สถานการณ์ เหตุการณ์ ความเป็นจริงตามความเป็นมนุษย์ในทุกๆ โอกาส ทุกฤดูกาล มันใจกว้างไปไม่ได้ มันต้องแคบ ทีนี้แคบเข้า บางทีก็เริ่มแคบหนึ่ง แล้วก็ไปแคบสอง แคบสาม แคบสี่ แคบห้า แคบ แคบ แคบ จนกระทั่งไม่มีกว้างเลย แคบซะจนกระทั่ง เหมือนอย่างกับสิ่งที่มันสอบเข้าไป ทำมืออย่างนี้สอบเข้าไป เข้าไปเรื่อยๆ แคบเข้าไปเรื่อยๆ พอมือสองมือมันชนกันก็เลยไม่มีโอกาสที่จะแสดงความใจกว้างเลย

ธรรมชาติอันนี้ทางนอกก็คงจะตำหนิกันไม่ได้ เพราะว่ายิ่งยุคสมัยยิ่งสังคมสิ่งที่มันเข้ายุค ข้าวยากหมากแพง เข้ายุคยื้อแย่งแก่งแย่ง ต้องเอาชนะกันทุกขั้นตอนอย่างนี้ มันก็พูดไม่ถูก ทีนี้เกิดไปเป็นปัญหากับการเป็นผู้ถูกเลือกที่จะต้องมาเป็นตัวแทนของเทพเจ้า หรือมาเป็นตัวแทนของสวรรค์ มันก็เกิดเป็นปัญหาขึ้น ทำให้บางทีเห็นคนบางคนที่เขากำลังทนทุกข์ทนมาน หรือกำลังเดินไปสู่จุดอันตรายถึงชีวิต ก็ได้แต่มองเขาด้วยความเป็นห่วงว่า นี่เราจะช่วยเขายังไง พอไปคิดถึงหลักของ 9 ข้อนี้แล้ว ก็ต้องตัดใจ เขาโลภเราก็โลภ เขาโกรธเราก็มีโกรธ เขาหลงเราก็มีหลง เขามีกิเลสเราก็มีกิเลส เขามีตัณหาเราก็มีตัณหา เขามีอุปาทานเราก็มีอุปาทาน เขามีตัณหา ปปัญจสัญญาข้อที่1 เราก็มี เขามีมานะเราก็มีมานะคือ อยากใหญ่ เขาใจแคบ ทิฏฐิ เราก็ใจแคบเหมือนกันนะทิฏฐิ

แต่ แต่ถ้าใครเข้าใจสัจธรรมของธรรมชาติเหนือสามัญวิสัย ข้อที่ 9 นี้แล้ว คือใจแคบ เชื่อว่านะ เชื่อว่า หลายๆ คน คงต้องพยายามลดความใจแคบลง เพราะว่าตัวเองยิ่งใจแคบมากเท่าไหร่ ภัยที่จะเกิดขึ้นกับตัวเองก็มากเท่านั้น ตัวเองใจแคบมาก มาก มาก มากถี่ขึ้นเท่าไหร่ ภัยที่มันจะเข้ามาหาตัวก็มาแบบถี่ขึ้นเท่านั้น เร่งเร็วขึ้นเท่านั้น และไม่ช้าไม่นาน เขาก็หมดโอกาสที่จะแก้ไข ถ้าเขาสิ้นชีวิตไปมันก็จบไป ก็เป็นอันว่า ปิดฉากชีวิต แต่ถ้าเขาตายทั้งเป็นล่ะ ตายทั้งเป็นนี่มันบรรยายไม่ถูกเลยว่า เราจะอธิบายกันยังไงต่อไป ก็ขออธิบายเพียงเท่านี้แหล่ะ ได้แต่ปรารภด้วยความห่วงใย

มาดูผลงาน 1900 ของคุณอรสา กู้เกินพงษ์ “วิบากกรรม ลดลงได้ไหม คำตอบก็บอกว่า จะลดลงโดยสิ้นเชิงก็ไม่ได้ จะลดไม่ได้เลยก็ไม่เชิง วิบากกรรมคือ ผลกรรมที่ทำไว้ บางอย่างต้องเพิ่มพฤติกรรม บางอย่างต้องลดพฤติกรรม”

ความหมายของคุณอรสา 1900 ก็คือว่า วิบากกรรม คือ ผลกรรมที่เราทำไว้ กรรมเก่า มันจะลดลงได้ไหม บางทีก็บอกว่า จะลดยังไง ลดด้วยการมีการกระทำ การกระทำในปัจจุบันเรียกว่า พฤติกรรมก็คือ ความประพฤตินี่แหล่ะ บางทีความประพฤตินี่ช่วยลดวิบากกรรมลงได้ บางทีความประพฤติก็ไม่สามารถจะช่วยลดลงได้ ก็ 9 อย่างที่พูดมานี่แหล่ะ โดยเฉพาะข้อที่ 9 คือ ทิฏฐิ ซึ่งแปลว่า ใจแคบ แล้วสมัยนี้ก็เห็นใจนะ ทุกคนต้องใจแคบไว้ก่อน ต้องใจแคบไว้ก่อน เพราะว่ายุคสมัยมันทำมาหากิน ต้องต่อสู้กันทุกรูปแบบ ก็ต้องใจแคบไว้ก่อนนั่นแหล่ะ ถึงถามว่า เขาผิดเหรอ เขาไม่ได้ผิดน่ะ แต่มันไปพลาดตรงเรื่องทางใน อันตรายมาก สำหรับคนที่ถูกเลือก ที่ฝรั่งเขาเรียกเป็น Light worker ก็ขอขอบคุณทุกคนที่ทนฟัง เดี๋ยวอาจารย์ปัญจพล มีรายงานผลงาน จากอาจารย์รัศมี ชุติมา ขอบคุณอีกครั้งที่ตั้งใจทนฟัง

กฎแห่งกรรม ไม่มีใครแม้นแต่คนเดียวในโลกนี้ ที่จะไปยกเลิกเพิกถอน หรือฝืนกฎแห่งกรรมได้ ปัญหามันก็เกิดขึ้นว่า แล้วจะทำยังไง ก็ทำอย่างที่พระพุทธเจ้าสอนชายคนหนึ่ง ซึ่งน้อยอกน้อยใจพระพุทธเจ้าว่า ฉันทำดีมาตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมมันไม่เห็นมีความสุขสักที พระพุทธเจ้าก็เลยให้ไปเอาเกลือมาถุงหนึ่ง แล้วเอาน้ำมาถ้วยหนึ่ง บอกน้ำเปรียบเหมือนความดีที่ทำ เกลือเหมือนกรรมเก่าที่ทำไว้ ให้เอาน้ำเทลงไปในเกลือ 1 ถุง มันก็เค็มจัด แล้วทำยังไง ก็ไปเอาเกลือมาใหม่อีกถุงหนึ่ง ก็ไปเทลงไปในแม่น้ำ แล้วก็ตักน้ำตรงนั้นขึ้นมาดื่ม ถามว่ามันเค็มไหม ไม่เค็ม

น้ำเปล่าหรือน้ำจืดก็เปรียบเหมือนความดี เกลือก็เหมือนกรรมที่ตนเองทำมา แต่เราก็ไม่รู้นะว่า เรามีเกลือมามากน้อยแค่ไหน แต่น้ำเปล่าที่เราทำเรารู้ ก็คือ ความดีที่เราทำ บางคนบอกว่า กลัวเสียเปรียบ เสียเปรียบใคร เสียเปรียบเจ้ากรรมนายเวร เกิดฉันมีเจ้ากรรมนายเวรอยู่เพียงไม่กี่ตน สมมติว่า มีเจ้ากรรมนายเวรอยู่ 10 ตน 10 คน 10 องค์ แล้วฉันเกิดไปทำความดีตั้ง 100 เรื่อง ฉันก็ขาดทุนไปตั้ง 90 เรื่องสิ นี่คิดไปโน่น คนใจแคบก็มักจะคิดอย่างนี้แหล่ะ

เพราะฉะนั้นก็บอกกันแบบเป็นนัยๆ ว่า ความดีทำไปเถอะ ความชั่วหยุดได้แล้ว มันน่าหวาดเสียว ใจกว้างอีกนิดหนึ่ง แล้วปลอดภัยอีกไม่รู้จักเท่าไหร่ กับใจแคบลงมา ลงมา แล้วอันตรายก็ใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น ไม่รู้จะเลือกอันไหนเนอะ

รวบรวมโดย คุณพรทิพย์ พุตติ

Tags :