แชร์

EP. 1858 งานของสหปฏิบัติฯ คือ พูดคิดทำ ในสิ่งที่เหมาะสม สมควร แล้วเป็นประโยชน์ ไม่เป็นโทษ (จ. 26 ม.ค. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 4 ก.พ. 2026

15 ผู้เข้าชม

สวัสดีทุกท่าน “คนเรานั้นควรมีสติ” ใครๆ ก็อยากจะมี แต่บางทีมันเผลอ เผลอแล้วก็เรอ ขาดสติก็ส่วนหนึ่งที่ทำให้เดือดร้อน อีกหลายส่วนที่ทำให้เดือดร้อน แล้วก็เป็นเวลายาวกว่าคือ ขาดสัมปชัญญะ สัมปชัญญะแปลว่า ความรู้ตัว ตรงกันข้ามคนขาดสัมปชัญญะคือ คนลืมตัว อันนี้น่ากลัวกว่า ก็ไปด้วยกันนั่นแหล่ะ ทั้งขาดสติและขาดสัมปชัญญะ ก็คือ คนไม่รู้ตัวและลืมตัว หาใช่คนไม่

วันนี้เราพบกันวันจันทร์ที่ 26 มกราคม พุทธศักราช 2569 และคริสต์ศักราช 2026 เป็นวันขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 ปีมะเส็ง “อะโมฆัง ทิวะสัง กะยิรา อัปเปนะ พะหุเกนะ วา” เราจะใช้วันนี้มาบอกกล่าวเล่าแจ้งแด่สาธุชนทั้งหลายว่า วันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 เป็นวันมาฆบูชามหาปุณณมี มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ปีหนึ่งๆ พุทธศาสนามีวันอันสำคัญอยู่ 3 วัน นอกนั้นก็สำคัญเหมือนกัน แต่สำคัญที่สำคัญ ก็คือ

1. วันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 วิสาขบูชามหาปุณณมี

2. วันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 มาฆบูชามหาปุณณมี

และวันเพ็ญขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 อาสาฬหบูชามหาปุณณมี

เดือนนี้เป็นเดือนที่มีวันมาฆบูชามหาปุณณมี เราจะต้องระลึกถึงและประกอบพิธีกรรมให้เหมาะสมที่สุดเท่าที่เราสามารถจะทำได้

สิ่งที่เป็นคำถาม-คำตอบ มีมาอยู่เรื่อยๆ ก็เลยตอบรวมๆ ว่า สหปฏิบัติฯ มีความหมายชัดเจนอยู่แล้วว่า “สหฯ” แปลว่า รวม เป็นภาษาสันสกฤต “ปฏิบัติ” แปลว่า นำมากระทำ นำมาพูด และนำมาคิด คิดพูดทำ ทำพูดคิด คิดทำพูด สหปฏิบัติฯ จึงถือว่าอะไรที่สมควร เหมาะสม และพร้อมจะนำมาพูด นำมาคิด นำมากระทำ แล้วเป็นประโยชน์ ไม่ใช่เป็นโทษ นั่นแหล่ะคือ งานของสหปฏิบัติฯ

แต่มีหลักใหญ่อยู่ 2 หลักคือ งานสามัญวิสัย อันนี้ก็เรื่องทั่วๆ ไป กว้างและลึก ไม่มีขอบเขต แล้วเหนือสามัญสำนึกก็ยิ่งกว้าง และลึก ไร้ขอบเขต 2 สิ่งนี้คือ สิ่งที่เราต้องศึกษา เมื่อเราศึกษาหาความรู้แล้ว เราก็จะรู้ว่า คนทุกคนมีศักยภาพ หรือ Potential ศักยภาพ แต่ทำไม “ศักยภาพ” ซึ่งแปลว่า ความเก่งกล้าสามารถ ทำให้คนหลายคน ไม่ใช่คนเดียว อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ คือ เก่ง บางคนเก่งสารพัดจริงๆ แต่ปรากฏว่าชีวิตไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ความเก่งของตัวเองมี แล้วมิหนำซ้ำยังตรงกันข้าม กลับย่ำแย่ยิ่งกว่าคนที่ไม่เก่ง นี่คือ ปัญหาใหญ่ที่เราห่วงใยกัน

คนมีศักยภาพนั้นดีแน่ คือ เก่งกล้าสามารถ แต่ทำไมกลับย่ำแย่ ทำไมไม่ย่ำดี ฉันก็อยากจะย่ำดี แต่มันย่ำแย่ ก็ต้องมาบอกว่า เพราะคุณขาดความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ไหน ความศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ประเทศนั้น สิ่งศักดิ์สิทธิ์เขาว่ากันว่า เป็นวัดที่มีชื่อเสียงโด่งดัง สิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ประเทศนี้ เขาว่าเป็นศาลเจ้าแห่งความยิ่งใหญ่ ใครๆ ก็ต้องพยายามไปบูชานมัสการ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ตรงโน้นเหนือกว่าตรงนี้ ตรงนี้เหนือกว่าตรงนั้น ตรงนั้นมีชื่อแน่นอนกว่าตรงนี้ ถูกต้อง สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีอยู่ทั่วสารทิศ เราจะเรียกว่า ทั่วโลกก็ถูกต้อง แต่ถามว่าคุณสามารถเดินทางไปเคารพบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ทั่วโลกไหม ไปไม่ได้ บางคนบอกว่า ฉันไปมาหัวเห็ดเจ็ดย่านน้ำ ไปมาทั่วหมดแล้ว แต่ยังไงคุณก็ไม่ทั่วโลก แล้วทำไมมันไม่เห็นได้ดีสักที

กลับมาที่ตัวคุณเอง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ที่ใด ในตัวบุคคลใด ในสถานที่ใด ในสิ่งของชิ้นหนึ่งชิ้นใด วิธีการหนึ่งวิธีการใด ศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้น เราไม่ได้ปฏิเสธเลย แต่ประโยชน์ ประโยชน์ที่แท้จริงของความศักดิ์สิทธิ์ของนาย ก. ก็อยู่ที่ตัวนาย ก. ของ นาย A ก็อยู่ที่ตัวนาย A ของนาง ฮ. ก็อยู่ที่ตัวนาง ฮ. ฮ.นกฮูก ของนาง Z ก็อยู่ที่ตัวนาง Z สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ดีที่สุด ที่สุด ที่สุดของความศักดิ์สิทธิ์ ก็คือ อยู่ที่ตัวคนนั้นๆ

ทีนี้ปัญหา ปัญหาเกิดขึ้นว่า แล้วฉันจะหาความศักดิ์สิทธิ์ส่วนไหนของร่างกาย ฉันไปยืนหน้ากระจกถามแล้วถามอีก สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของฉันอยู่บนหัว หรืออยู่ที่ 2 บ่าไหล่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในตัวฉันอยู่ที่ข้อศอก สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของฉันอยู่ที่ฝ่ามือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของฉันอยู่ที่ปลายจมูก อยู่ที่ลำคอ หรืออยู่ที่ทรวงอก อยู่ที่หน้าท้อง อยู่ที่ไหน ฉันหาแล้วหาอีก หาอีก หาแล้ว แล้วฉันก็หาไม่พบ ฉันก็เลยต้องตะลอนๆ ไปหาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่โน่น ที่นี่ ที่นั่น เพราะว่าฉันต้องการให้มาคู่กับศักยภาพของฉัน เพราะว่าฉันมั่นใจในความเก่งกล้าสามารถ ปรากฏไม่รู้จะหาได้ยังไง หมดปัญญา

นี่คือ สิ่งหนึ่งซึ่งเราอยากจะบอกกับทุกคน ว่าเราสหปฏิบัติฯ ขอยืนยัน 100% ว่าเราจะพยายามบอกกล่าวเล่าแจ้งให้แด่สาธุชน เร่งสร้าง 2 สิ่งนี้ขึ้นมา คือ ศักยภาพและศักดิ์สิทธิ์ โดยที่เราต้องการให้กลับไปหาประโยชน์จากธรรมชาติสามัญวิสัย และธรรมชาติเหนือสามัญวิสัย แต่ก็ไม่ใช่จบอยู่แค่เพียงแค่พูดไม่กี่คำแล้วก็จบ เราจึงพยายาม พยายาม และพยายามให้รายละเอียด อย่างเช่นเมื่อวานก็เปรียบเทียบ เปรียบเทียบของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ เทพเทวดา เรื่องลึกลับซับซ้อนทั้งหลาย กับวิชาทั้ง 5 พลังงานทั้ง 5 ปรากฏการณ์ทั้ง 5 และแรงทั้ง 5

5 5 5 5 ก็ดูจะเฟ้อไปหน่อยสำหรับคนไม่สนใจ คนไม่สนใจมีมากไหม ถ้าให้คิดประเมินดูตามความรู้สึกของคนพูด คนสนใจมีประมาณ 3% และไม่สนใจล่ะ ก็หักลบออกมาซิ 97% บางทีเผลอๆ ส่วนที่สนใจ 3% ยังมากไปด้วยซ้ำ อาจจะมีสัก 1.5 เท่านั้นแหล่ะ ไม่ถึง 3 หรอก

ก็มีคนหันมาถาม แล้วคุณสอนไปทำไม คุณรู้ไหมว่า ผมมี กอ-รอ-รอ-มอ ผมมีกรรม ที่จริง ผมอยากจะสอนคล้อยตามบรรดาเกจิทั้งหลาย ง่ายๆ ดี ไม่ถูกด่า มีแต่คนให้ความเคารพนับถือ เงินตรา ลาภผลเงินทองก็มากมาย ตลอดเวลาที่ผมมาสร้างงานก่อนกาลเวลา ผมถูกด่า พูดกันตรงๆ ที่ไม่ด่าก็แสดงความกระด้างกระเดื่อง ความรู้สึกอคติ ไม่ยินดีในคำแนะนำของผมที่ให้กับเขา พูดอะไรก็ไม่รู้ บ้าๆ บอๆ เปรียบเทียบกันไปเรื่อยๆๆ ตั้งแต่มารู้จักเจ้าครูธวัช ไม่รู้มันเอาที่ไหนของมันมาพูด กอสระอูรำคาญเต็มทีแล้ว ก็ขออภัย เรื่องจริงๆ เอาล่ะเราถือกันเอง คำพูดที่ไม่สมควรมันก็ออกมาเพื่อให้หายง่วงเท่านั้นแหล่ะ

วันนี้เราจะมาใช้หนี้ใช้สินกันเสียที พระพุทธเจ้าสอนว่า “อิณาทานัง ทุกขัง โลเก” การเป็นหนี้ เป็นทุกข์อย่างยิ่ง คนที่เป็นหนี้เขาเรียกเป็นทุกข์อย่างยิ่ง ใช้หนี้เรื่องอะไร ใช้หนี้เรื่องที่เราอาสานำเอาชื่อที่ผ่านมาทางอากาศ แล้วมาเข้าเครื่องขยายของคุณศิริวรรณ รื่นเอม มารายงานแด่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ก็เพื่อที่จะให้เกิดความเป็นสิริมงคลกับทุกๆ คนนั้นแหล่ะ เดี๋ยวฟังเพลงสักครู่แล้วกลับมาพบกันในช่วงที่ 2 ของรายการ

ขออภัย ลืมผลงานของคุณ อรสา กู้เกินพงษ์ 1857 คุณอรสา ก็ให้ตัวโปรยไว้มากมาย ค่อยๆ อ่านให้ฟังจะมีเป็นประโยชน์ เกิดมามีความศักดิ์สิทธิ์มากกว่าคนอื่น ก็น่าจะดี แล้วทำไมชีวิตผมไม่ดี ที่ยกตัวอย่างไว้เมื่อวานนะ เกิดมามีความศักดิ์สิทธิ์มากกว่าคนอื่น ก็น่าจะดี แล้วทำไมชีวิตผมจึงไม่ดี มีวิธีใดทำให้ศักยภาพ คือ ความเก่งกล้าสามารถของแต่ละคน เสมอด้วยศักดิ์สิทธิ์ ก็คือ อิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์ในตัวคน ทำยังไงจึงเสมอกัน เพราะถ้าไม่เสมอกันแล้ว มันทำให้เกิดความยุ่งยาก แบ่งปันความรู้สึกนึกคิดไปที่ศาสตร์อื่นๆ ด้วย คือ ตรรกศาสตร์ อันนี้เปรียบเทียบนะ จิตวิทยา ปรจิตวิทยาคือ พาราไซโค ปรัชญา อภิปรัชญา เพียงแต่ว่าศักยภาพยังไม่เป็นฐานให้กับความศักดิ์สิทธิ์ ความศักดิ์สิทธิ์ที่คุณเพียรพยายามจาก Idealism ยังไม่ได้มาเป็นบัลลังก์ให้กับศักยภาพ นี่คือ ข้อเท็จจริงที่อยากจะฝากเรียนทุกท่าน เพื่อการสร้างความสุขที่สมดุลให้กับตัวท่านเอง

ความคิดของคนเดี๋ยวนี้ ขอออกความเห็นว่า วัตถุนิยมโต่งสุด จิตนิยมรองลงมา Idealism (ไอเดียลิซึ่ม) Materialism (แมททีเรียลลิซึ่ม) นี่สูงสุด ทีนี้นักปราชญ์ทางสังคมศาสตร์ก็บอกว่า ไม่ใช่ สู้ไม่ได้ คนมีวัตถุนิยมก็ยังไม่มีความสุขจริง คนมีไอเดียนิยมคือ จิตนิยม ก็ยังไม่ได้มีความสุขจริง ที่จริงคนที่จะมีความสุขจริงๆ ต้องทวินิยม ทวิแปลว่า ทั้ง 2 อย่าง คือ ทั้งวัตถุนิยมและจิตนิยม ที่จริงไม่ใช่ มันต้องข้อสุดท้าย อะไรนิยม สัจนิยม ต้องนิยมในความเป็นจริง ความเป็นจริงต้องธรรมะสองภาค ความเป็นจริงต้องศักดิ์สิทธิ์คู่กับศักยภาพ ศักยภาพคู่กับศักดิ์สิทธิ์ ความเป็นจริงต้องธรรมะสามัญวิสัยและเหนือสามัญวิสัย

แล้วใครล่ะ ใครจะพบความเป็นจริงในสัจนิยมนี้ได้เร็วกว่ากัน ได้ถูกต้องกว่ากัน ได้ชัดเจนกว่ากัน ผู้นั้นเป็นผู้ชนะ

ขอขอบคุณคุณอรสา กู้เกินพงษ์ และทุกๆ ท่านที่ทนฟัง เดี๋ยวมาในช่วงที่ 2 รับการอวยพร บอกกล่าวเล่าแจ้งแด่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ฟังเพลงจากดีเจคนสวย แล้วกลับมาพบกัน

รวบรวมโดย คุณพรทิพย์ พุตติ

Tags :