แชร์

ธรรมะกับสุขภาพ: ฟื้นฟู MSC cell ด้วย “๓ ส” จากใจร้อนสู่ใจเย็น : ปิดโรงงานฮอร์โมนเครียด

อัพเดทล่าสุด: 29 ม.ค. 2026

17 ผู้เข้าชม

บทความแสดงความคิดเห็น

กิจกรรม ๓ ส ของสหปฏิบัติฯ (สนทนาธรรม สมาธิ สวดมนต์) ภายใต้การน าของ อาจารย์

ธวัช เริ่มต้นด้วยสิ่งที่ดูเรียบง่ายที่สุด นั่นคือ สนทนาธรรม ไม่ใช่การเทศนา ไม่ใช่การสั่งสอนจากที่

สูง แต่คือการเปิดพื้นที่ให้มนุษย์คนหนึ่งได้พูดจากใจ และได้ฟังกันอย่างไม่ตัดสิน กิจกรรม Live

สด ช่วยเปิดโอกาสทางจิตวิญญาณของสมาชิกที่อยู่ไกล ได้เปิดพื้นที่ ร่วมปฏิบัติ ฟื้นฟูพัฒนา

อารมณ์ จิตใจ จิตวิญญาณ ได้ร่วมกิจกรรมครบ ๓ ส คือ สนทนาธรรม สมาธิ สวดมนต์

ค าที่อาจารย์ธวัชใช้เตือนสติสมาชิกอยู่เสมอคือ “ใจเย็น ๆ”

เพราะโดยมาก ผู้คนไม่ได้เดินเข้าสู่สหปฏิบัติฯ ในวันที่ชีวิตราบรื่น หากแต่เข้ามาในยามที่

ชีวิตเหมือนถูก “ทางใน” ปิดกั้น อกหัก หลักลอย คอยงาน ร่างกายอ่อนล้า สังขารโทรม ใจจมอยู่

กับความทุกข์ จนมองไม่เห็นทางออก หรือมองไม่เห็นความจริงว่า ตัวเราเองได้สร้างเหตุบางอย่าง

ไว้ จนชีวิตตกต่ าและทุกข์หนัก

อาจารย์ธวัชมักเมตตาเปรียบเทียบว่า “ถูกทางในเล่นงาน เพราะไม่ยอมรับเทพ”

ซึ่งหากถอดรหัสในเชิงธรรม ก็คือ ไม่รักษาจิตที่สูง ไม่ประคองคุณภาพจิตของความเป็น

มนุษย์ที่ดีไว้และการแก้ไขสิ่งเหล่านี้ต้องใช้เวลา

เมื่อมีคนฟังจริง ใจก็เริ่มคลาย

ในทางจิตวิทยา การได้ “พูดแล้วมีคนฟังด้วยใจ” ท าให้สมองลดการท างานของศูนย์ภัย

คุกคาม หรือ amygdala เพราะมนุษย์รับรู้ได้ถึง เมตตาจิตของครูและพื้นที่ที่ปลอดภัย

ในทางเคมี ร่างกายจะค่อย ๆ

- ลดการหลั่ง cortisol (ฮอร์โมนความเครียด)

- เพิ่ม oxytocin (ฮอร์โมนแห่งความไว้วางใจและความอบอุ่น)

ฮอร์โมนสองกลุ่มนี้เป็นเหมือนสวิตช์

เมื่อ cortisol ลดลง ระบบซ่อมแซมจะเริ่มเปิด

และเมื่อ oxytocin เพิ่มขึ้น ร่างกายจะรู้สึก “ปลอดภัยพอจะฟื้นฟูตัวเอง”

“อ าพราง เพื่อความอ าไพ”

อาจารย์ธวัชใช้ถ้อยค าที่ชวนขบคิดว่า

“อ าพราง เพื่อความอ าไพ” ความหมายคือ สหปฏิบัติฯ ไม่ได้เปิดพื้นที่เพื่อประจานใคร

แต่เปิดโอกาสให้ธาตุรู้ได้ท างาน ได้คิด ได้ไตร่ตรอง

มองย้อนกลับไปยังพฤติกรรมและการกระท าของตนเองอย่างซื่อสัตย์

มนุษย์ทุกคนรักตัวเอง อยากรอด สิ่งใดไม่ดี เรามักโทษคนอื่น

สิ่งใดดี เรามักรับไว้คนเดียว แม้บางครั้งจะไม่ใช่สิทธิ์ของเราก็ตาม

การฟังธรรมซ้ า ๆ การอยู่ในพื้นที่เมตตา

จะช่วยให้ธาตุรู้ค่อย ๆ สะสม และเกิด ส านึกได้ด้วยตัวเอง

โดยไม่ต้องถูกกด ไม่ต้องถูกด่า ในระหว่างนั้น สหปฏิบัติฯ ก็ช่วย “อ าพราง”

ให้ผู้ปฏิบัติได้มีโอกาส แก้ไขตัวเอง ทั้งอารมณ์ขี้ทั้งหลาย—ขี้อิจฉา ขี้โกรธ ขี้เกียจ ขี้บ่น

ขี้น้อยใจ—แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนตนเองเป็นคนที่ มีอารมณ์เชิงบวก มีจิตอาสา มีจิตเสียสละ

มีจิตช่วยเหลือผู้อื่น

ท าดีทั้งที่คนเห็น และที่คนไม่เห็น

การฝึกไม่ได้เริ่มจากเรื่องใหญ่แต่เริ่มจากงานเล็ก ๆ เช่น ช่วยท าความสะอาด ช่วยล้างจาน ช่วย

ดูแลพื้นที่ร่วมกัน ซึ่งเป็นความดีที่ “คนภายนอกมองเห็น”

จากนั้นจึงค่อยพัฒนาไปสู่ความดีที่ “คนไม่เห็น” ในกิจกรรมเบื้องหลัง ด้วยใจกตัญญูกตเวที

หรือไม่สร้างภาระค่าใช้จ่ายให้สถานที่ที่ตนเองพึ่งพา

อาจารย์ธวัช ย้ าเสมอว่า หากเราเอาแต่ใจ ไม่เมตตา และเบียดเบียน

เราจะปิดโอกาสการฝึก ขันติและความอดทน ของตัวเอง

เพราะเมื่อเรื่องเล็ก ๆ ยังทนไม่ได้ปัญหาใหญ่ในชีวิตก็ยากจะแก้ไข

นี่คือธรรมะที่ไม่ต้องประกาศ แต่ให้ผลจริง เพราะ ใครท า ใครได้

ตรงกับค าคมอาจารย์ธวัช ที่ว่า “มนุษย์จัดสรร เทพเสกสรร”

เมื่อใจอิ่ม ปราณก็ไหล MSC ก็เริ่มท างาน

เมื่อธาตุรู้ในใจเริ่มอิ่ม อารมณ์หยาบจะค่อย ๆ คลาย

ปราณที่เคยติดขัดบริเวณอกและล าคอเริ่มไหลลื่น

ในสภาวะนี้MSC cell จะไม่ถูกกดทับจากฮอร์โมนความเครียด

ร่างกายจึงเริ่มกลับเข้าสู่โหมดซ่อมแซมตามธรรมชาติ

รอยยิ้มเริ่มปรากฏบนใบหน้า ไม่ใช่รอยยิ้มฝืน แต่เป็นรอยยิ้มที่เกิดจากความเบาภายใน

เพราะทุกวงสนทนาธรรมของอาจารย์ธวัช มักแทรกมุมตลก ขบคิด ขบเคี้ยว ขบข า

ช่วยให้ผู้ฟังผ่อนคลายอยู่เสมอ ธรรมะจึงไม่ถูกใช้เป็นไม้บรรทัดวัดดี–ชั่ว

แต่เป็น พื้นที่และสนามโอกาส ให้มนุษย์คนหนึ่งได้พัฒนาอารมณ์ จิตใจ และจิตวิญญาณ

ก้าวแรกที่ส าคัญที่สุด

หลายคนสังเกตว่า เพียงไม่กี่วันของการสนทนาธรรม ใจเย็นขึ้น นอนหลับง่ายขึ้น สีหน้าผ่อนคลาย

โดยไม่ต้องพยายาม อาจขอเปรียบได้ว่า นี่คือก้าวแรกของการ ยกสภาพชีวิตแย่ๆ ราวผีสิง สู่จิต

มนุษย์ผู้มีใจสูง

และเป็นฐานส าคัญก่อนจะก้าวต่อไปสู่การฝึกขั้นลึก สู่จิตแห่งพรหม ต่อไป

เพียงก้าวแรกนี้MSC cell ก็เริ่มท างานได้ดีขึ้นแล้ว เราจะไม่ดูอ่อนเยาว์ได้อย่างไร

ศาตราจารย์ ดร.สิทธิชัย สมานชาติ