แชร์

องค์ในของพยงค์ ตอน 2 (25 ก.พ. 2569)

อัพเดทล่าสุด: 10 มี.ค. 2026

11 ผู้เข้าชม

ขอเล่าความฝันอีกครั้ง ก่อนจะออกตึกนั้นมาเราฝันว่า หน้าทะเลมีพายุทอร์นาโดจับท้องทะเลแต่อยู่ไกล ความฝันเราว่าพายุแบบนี้มีแต่ประเทศนอก ประเทศไทยไม่มีแล้ว พายุนั้นก็หมุนลี่เข้ามาตรงหน้าร้านเรา น่ากลัวมาก เรากลัว หลับตาร้องออกมาว่า ช่วยด้วยเจ้าข้า ช่วยด้วยเจ้าค่ะ พอลืมตาพายุก็ได้พัดไปทางขวามือของเรา

ต่อมาประมาณครึ่งเดือน เจ้าของตึกมาไล่ให้เราออกจากตึก เขาจะขายด่วน เราตกใจถามว่าจะขายเท่าไหร่จ๊ะ แกถามทำไม เจ้าของตึกว่าแกไม่มีปัญญาซื้อหรอก

ขอเล่าตัดมา เราได้ออกจากตึกนั้นและมาอยู่อีกแถบนึง มาคิดดูพายุเขาหอบเรามาทางนี้ไงล่ะ จากนั้นเราก็ได้เก็บเงินไว้ แล้วเอามาซื้อตึก เราก็ได้มีความฝันอีกครั้งหนึ่งฝันว่า ขี่ช้าง ช้างมันลดตัวลงให้เราขึ้นขี่ แต่ทำไมเรานั่งช้างหันหลังออก นั่งเอาหน้ามาที่ก้นช้าง เราก็ว่าเราฝันดี เราได้ขี่ช้าง

ต่อมา 2 ปีแรกที่ได้มาอยู่ที่ใหม่ ลูกไม่ช่วยทำงานเลย สามีก็บ่นตลอด เพราะสามีบ่นเขาไม่ได้ลักหรือเก็บเงินจากเราได้ เขาเลยเครียด เราก็เครียด ทุกเช้าเราฟังพระเทศน์ตี 4 ดูในทีวี แต่เช้านั้นเครียดมาก ฟังพระไม่ได้เลย กดไปเรื่อยจนไปเจอรายการญาณทัสสนะ แปลกใจกดกลับมาดูก็เห็นท่านปู่ในทีวี แต่ก็น่าแปลก พอเราเห็น เรามีความสบายใจ มันโล่งโปร่งสบายขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

พอรายการจบ เราได้พยายามตามดูรายการญาณทัสสนะต่อ ต่อมามีเพื่อนมาทักว่า เราเป็นคนมีองค์ เพื่อนของเพื่อนอีกที แล้วแนะนำให้ไปงานประจำปีของแต่ละคน เพราะเทพชอบ เขาแนะนำเราอย่างนั้นเรียกว่า เทพบันเทิง แต่อันที่จริงเราเจอเพื่อนนี้ก่อน ขอเล่านิดนึง เล่าข้ามมานะคะ แล้วเราไปงานประมาณเป็นปีแล้วล่ะ จึงมาเจอรายการท่านปู่

ต่อมาค้าขายแย่ลง แย่ลง ลูกติดยา สามีติดหญิง ยุ่งกันหนักเลย เห็นเบอร์ขึ้นทางรายการจึงโทรไป มีเสียงผู้หญิงรับ อ้าว ทำไมไม่ใช่อาจารย์ธวัช คณิตกุล เป็นผู้หญิง เราเลยนึกว่า อ๋อ แม่ชีแน่ๆ พูดเพราะจังเลย ปลอบใจเราตลอด เราก็ไม่รู้จักท่านย่าหรอก ตอนนั้นคิดว่าเป็นแม่ชี ฟังแล้วอบอุ่นจัง คุยได้ประมาณ 3-4 เดือน ถามคำถามท่านว่า จะไปหาอาจารย์ธวัช คณิตกุลได้อย่างไร ท่านก็ตอบว่า ดีเลย เดี๋ยวจะบอกทางให้นะ ตอนนั้นร้านที่ขายของก็แย่ลง แย่ลง มันร้อนไปหมด ตัดสินใจไปหาท่านปู่วันนั้นไปถึงเที่ยง เข้าไม่ได้ มีทุกซอยเว้นซอย 5 ที่เราจะเข้า หาไม่เจอจน 4 โมงเย็น วนรถไปมา ได้เจอท่านปู่ ท่านย่าพร้อมกันเลย

จากนั้นเราก็ได้บอกท่านว่า จะมาเดือนละครั้ง ไปแรกๆ เราไปเจอคนลงองค์เยอะมาก เรางงและดีใจด้วยที่เราได้มาเจอ จุดนี้แหละจะตอบเราได้ว่า องค์มีจริงหรือ และทำไมต้องมีองค์ คิดในใจว่าที่นี่คือ คำตอบของเรา ที่สงสัยท่านปู่ให้ฝึกสวดชินบัญชร เราสวดไม่ได้ เลยฝึกถึง 3-4 เดือน มันกุกๆ กักๆ พอเริ่มสวดได้เรามาที่บ้านท่านปู่ พอมาสวดกับเขาก็เข้ากันไม่ได้ เพราะเราสวดทำนองต่างกันกับเขา ฮ่า ฮ่า ฮ่า สุดท้ายเราก็สวดได้ ต่อจากนั้นก็เป็นเวลาครึ่งปี ปัญหาเยอะ แฟนติดผู้หญิงเยอะมาก ขอเลิก ขอแบ่งสมบัติ ให้เราขายตึกด่วน เขาบอกว่า เขาไม่เอาแล้ว เราตอบตกลง และก็ขายยังไม่ได้ บอกไว้ 8 ล้าน 5 เป็นปีก็ขายไม่ได้ จนปีกว่าก็ถึงแปลกใจ พอไปหาท่านปู่ถามท่านปู่ ท่านปู่บอกว่าสวดมนต์สวดไป ขายของก็ขายไป ใส่บาตรหน้าบ้านก็ใส่ไป เดี๋ยวขายได้เอง

ก็นานตกเกือบ 2 ปี วันนั้นไปหาท่านปู่อีก ท่านปู่บอกว่าให้ใจเย็นๆ เดี๋ยวขายได้เอง จากนั้นกลับมาบ้านได้ 3-4 วัน มีผู้ชายเดินตรงเข้ามาในร้านเรา แล้วบอกว่าป้าขายห้องพักหรือครับ อุ้มลูกมา 1 คนและเมียเดินตามมา ป้าบอกใช่ครับ ป้าขาย 9 ล้านใช่ไหม ป้างงมาก ตอบงงๆ ไปว่า ใช่จ้ะ เขาตอบตกลง อีก 1 อาทิตย์มาเทเงิน

พอเขากลับเราก็มาหวนคิดว่า เราขาย 8 ล้าน 5 แสน ไม่ได้ เราเบื่อสามีที่บ่นเราตลอดเรากำลังตัดสินใจเอาแค่ 7 ล้านแล้วล่ะ ใครมาต่อให้เลย แต่อยู่ๆ แปลกมาก มีผู้ชายคนนี้เข้ามาบอกว่า ป้าขาย 9 ล้านเหรอครับ งงไหมล่า ในความรู้สึกลึกๆ เราว่า ท่านปู่ต้องช่วยเราแน่นอน

ทุกวันนี้เราก็ถือว่า สบายกว่าเดิม มีบ้าน มีที่เป็นของตัวเอง แล้วลูกๆ ก็ทำมาหากินกันไป โตแล้วมีครอบครัวแล้ว แต่มีปัญหาลูกชายคนที่ 2 ไม้เบื่อไม้เมากับเมียเขาตลอดเลย เราก็กลัว เพราะเขาดื่มเหล้าเมายา ไม่ดีเลย เราเคยลงไปขอองค์พรหมอานันทชัย ขอให้ลูกถูกรางวัลที่ 1 แล้วมาขอปู่ฤาษีตาไฟให้ถูกรางวัลที่ 1 หน่อยเถอะ แต่พอมามีข่าวเรื่องลูกยุ่งๆ ใจมันไม่ดีเลย เงินไม่อยากได้แล้ว ตัดสินใจลงไปด้านล่างบอกกับองค์พรหมอานันทชัยว่า ลูกไม่เอาแล้วจ้ารางวัลที่ 1 บอกพ่อปู่ฤาษีตาไฟ ลูกไม่เอาแล้วจ้ารางวัลที่ 1 ขอลูกชายคืน เพราะลูกชายออกนอกบ้านไปเป็นอาทิตย์ ไม่ได้ข่าวเลย จึงตอบไปเช่นนั้น เพราะป้าพยงค์คิดว่า จะรวยหรือจน ขอให้เราอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาดีกว่า เราขอลูกชายคืน เงินไม่เอาแล้วล่ะ

ณ ตอนนี้เราก็ได้มาอยู่ที่สหปฏิบัติฯ จะเข้า 3 ปีแล้ว แต่เรายิ่งอยู่ก็ยิ่งสบายใจ ยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้ของการใช้ชีวิต ใครจะคิดอย่างไรไม่ทราบ เพราะว่าพยงค์ถือว่าคำสอนของท่านปู่มีค่าทางใจมากสุด เราจึงจะไม่ให้ท่านปู่สอนเหนื่อยฟรีแน่นอน เราจะขอเรียนรู้จนจบปริญญา สาธุ สาธุ สาธุ

พยงค์ พุตติ